Η πράσινη μετάβαση απαιτεί ανυπακοή στην πράξη

Πολιτική
24 Μαΐ, 2018

Έχουν ειπωθεί και γραφτεί πολλά για την πράσινη μετάβαση. Το ΜέΡΑ25 δεν είναι αυτό που θα κομίσει γλαύκας στην Αθήνα, είναι όμως αυτό που θα καταδείξει το πρόβλημα και θα προτείνει λύσεις. Οι λύσεις δεν θα προέλθουν από τα μεγάλα γραφεία και τους επιστήμονες (αυτοί έχουν τις γνώσεις που πρέπει να μετουσιωθούν) αλλά από τους πολίτες. Οι πολίτες αυτής της χώρας γνωρίζουν πολλά γιατί ακριβώς ενδιαφέρονται για πολλά. Έχουν την περιέργεια να ρωτήσουν, να μάθουν, να αναρωτηθούν. Aυτό που χρειάζονται σήμερα είναι να κάνουν πράξη όσα κατά καιρούς έχουν ακούσει με τη βοήθεια των επιστημόνων και των ορθών πολιτικών. Και επειδή όλοι σχεδόν οι Έλληνες ρωτούν «τι αποτέλεσμα θα έχει αυτό που κάνω;» θα πρέπει να πάρουν μια απάντηση τεκμηριωμένη και ρεαλιστική. Για παράδειγμα πρέπει να γνωρίζουν πώς σχετίζεται η πολιτική με απλά καθημερινά πράγματα όπως τα απορρίμματα. Πολιτική είναι όταν πετάς τα σκουπίδια στον πράσινο ή μπλε κάδο γιατί ακριβώς μέσα από αυτή τη διαδικασία δημιουργείς οικονομικό αποτέλεσμα που στη συνέχεια διανέμεται σε όλους. Επομένως αυτό που προέχει είναι η εκπαίδευση του πολίτη (πώς θα υλοποιήσει αυτό που γνωρίζει ήδη). Το πιο σημαντικό σήμερα είναι οι πολίτες των μεγάλων αστικών κέντρων (και όχι μόνο) να μάθουν πώς μπορούν να συμβάλλουν στην πράσινη μετάβαση. Και οι Έλληνες πολίτες είναι έτοιμοι, αυτό που χρειάζονται είναι ο τρόπος.

Μέσα από τα χρόνια της ενασχόλησής μου με δράσεις πολιτών που σχετίζονται με το περιβάλλον: Αυτοδιαχειριζόμενος Αγρός στο Ελληνικό, Επιτροπή Αγώνα Μητροπολιτικού Πάρκου,  δράσεις για τα απορρίμματα, κομποστοποίηση, υπάρχει η γνώση πλέον πως οι πολίτες θέλουν να πάρουν τη ζωή και ό,τι τους αφορά στα χέρια τους. To MέΡΑ25 μπορεί να λειτουργήσει ως πολιτικός φορέας εξώθησης των πραγμάτων σε μια πολιτοκεντρική μορφή. Μια από τη βάση, όπως θα μπορούσαμε να πούμε, “διευθέτηση” των πραγμάτων.

Έχοντας ως δεδομένο πως αυτό που λείπει από τους Έλληνες πολίτες είναι η συμμετοχή στα πράγματα της καθημερινότητας βλέπουμε πως όλο και περισσότεροι φορείς επενδύουν σε αυτό τον τομέα. Και βέβαια ένας πολιτικός φορέας είναι η επιτομή της εμπλοκής στα δρώμενα. Ο πολιτικός φορέας πρέπει να επιδιώκει την εμπλοκή των πολιτών. Να αξιοποιεί τις δράσεις τους και να τις μεταφέρει στο κέντρο της νομοθέτησης (Βουλή). Γιατί μπορεί όλοι να επιθυμούν μια τακτοποίηση όμως αν δεν περάσει από τη μέγκενη της νομοθέτησής της μένει στο επίπεδο του ακτιβισμού και άρα εγκλωβίζεται στη μειονότητα.

Παρότι η ελληνική κοινωνία χειμάζεται υπό το βάρος των μνημονίων, μπορεί με την κατάλληλη ειλικρινή πολιτική να ακολουθήσει μονοπάτια που αναβαθμίζουν την ποιότητα του πολίτη (και προσφέρουν θέσεις εργασίας ειδικά τώρα που η απασχόληση επαναπροσδιορίζεται). Το πεδίο της πράσινης μετάβασης είναι για την ελληνική κοινωνία σχεδόν παρθένο. Οι Έλληνες αν και κατά βάση ευαισθητοποιημένοι σε θέματα οικολογίας, κάτω από την οικονομική πίεση και τη βία της εξεύρεσης πόρων διαβίωσης παραμελούν την ίδια τους τη ζωή υπό την έννοια της ποιότητας (περιβάλλον και ό,τι αυτό συνεπάγεται).

Αν και ακούγεται εξωπραγματικό και ανεδαφικό στις μέρες μας, είναι ίσως μια ευκαιρία οι πολίτες να δώσουν το προβάδισμα σε ό,τι αφορά την ποιότητα (απορρίμματα, βιολογικά προϊόντα, δόμηση, αειφόρο ανάπτυξη, εναλλακτικές μορφές ενέργειας, υγιεινό περιβάλλον). Και αυτό θα το κάνουν μόνο με σωστή καθοδήγηση και πληροφόρηση που μπορεί να προέλθει από την κεντρική πολιτική σκηνή.

της Καίτης Χόρτη, ακτιβίστριας, μέλους ΜέΡΑ25