Τιμή και αιώνια δόξα στον Γρηγόρη Λαμπράκη

Πολιτική
27 Μαΐ, 2018

Σαν σήμερα πριν 55 χρόνια, στις 27-5-1963, ο Γρηγόρης Λαμπράκης κατέληγε στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσαλλονίκης μετά τα δολοφονικά χτύπηματα που δέχθηκε από την επίθεση του φασιστικού παρακράτους που διοικούσε τη χώρα.

Στις 22 Μαΐου 1963, ο Γρηγόρης Λαμπράκης ήταν καλεσμένος της «Επιτροπής δια την διεθνή ύφεσιν και ειρήνην», ως ομιλητής. Η κατάσταση γύρω από το μέρος της εκδήλωσης ήταν τεταμένη. Από τις 6 το απόγευμα πολλές δεκάδες ακροδεξιών και έμμισθων παρακρατικών είχαν αρχίσει να συγκροτούν αντισυγκέντρωση.

Ο ίδιος ο Λαμπράκης, αντιλαμβανόμενος την κατάσταση, δήλωσε από μικροφώνου:

«Προσοχή, προσοχή. Εδώ βουλευτής Λαμπράκης. Σαν εκπρόσωπος του Έθνους και του Λαού, καταγγέλλω ότι υπάρχει σχέδιο δολοφονίας μου και καλώ τον υπουργό Β. Ελλάδος, τον νομάρχη, τον εισαγγελέα, τον στρατηγό Χωροφυλακής Μήτσου, τον διευθυντή της Αστυνομίας και τον διοικητή Ασφαλείας να προστατέψουν τη συγκέντρωση και τη ζωή μου».

Αυτό το παρακράτος λοιπόν έβαλε δυο φονιάδες, τον Σπύρο Γκοτζαμάνη και τον Μανώλη Εμμανουηλίδη, τον οδηγό του τρίκυκλου και τον εκτελεστή αντίστοιχα, να βγάλουν από τη μέση αυτόν τον ενοχλητικό δημοκράτη αριστερό. Ο Λαμπράκης ενοχλούσε επειδή ήταν ένας ανένταχτος αριστερός – ένας γνήσιος και ρωμαλέος αγωνιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, από την ελευθερία του λόγου, του τύπου, κλπ μέχρι το δικαίωμα στην παιδεία, την υγεία, την πρόνοια και τεράστιος υπέρμαχος της ελευθερίας με την πιο βαθιά της έννοια. Το όραμά του για έναν ειρηνικό και κοινωνικά δίκαιο κόσμο είναι και δικό μας όραμα.

Ως ΜέΡΑ25 τιμούμε τη μνήμη του μεγάλου αυτού αγωνιστή της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισονομίας, της αριστεράς, τονίζοντας ότι ζούμε σε μια εποχή όπου η ακροδεξιά, που επαναλαμβάνουμε ότι τότε διοικούσε τη χώρα, βρίσκεται σε ανάπτυξη και η ιστορική μνήμη πρέπει να είναι οδηγός μας για το τι σημαίνει μια νέα της νίκη: σκληρή καταπίεση, ωμή βία, κατάλυση της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων που αυτή μας προσδίδει.

Στη σημερινή εποχή, η μορφή που αυτή θα πάρει αυτό το δυστοπκό σενάριο αν δεν αντιταχθούμε, συμπυκνώνεται στη φράση: “Μνημόνιο με Τανκς”.

Τιμή και αιώνια δόξα στον Γρηγόρη Λαμπράκη