Γ. Βαρουφάκης: “Το νομοσχέδιο για την ΔΕΗ είναι αντιφιλελεύθερο, αντεργατικό και αντιοικολογικό”

Πολιτική
27 Νοέ, 2019
Φωτογραφία: Ευρωκίνηση

Με κάθε νομοσχέδιο που έρχεται στη Βουλή προς ψήφιση, αποδεικνύεται περίτρανα αυτό που το ΜέΡΑ25 είχε προαναγγείλει κατά τη διάρκεια της συζήτησης των προγραμματικών δηλώσεων της Κυβέρνησης, ότι δηλαδή η νέα Κυβέρνηση θα χτίσει την πιο παρασιτική ολιγαρχία πάνω στα θεμέλια του 4ου μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ.

Και πράγματι αυτή η ολιγαρχία είναι εδώ και κάθε μέρα επελαύνει.

Το παρόν νομοσχέδιο της Κυβέρνησης για την ΔΕΗ είναι ένα ακόμα αντιφιλελεύθερο, αντεργατικό, αντικοινωνικό και αντι-οικολογικό, που υπηρετεί ακριβώς τις επιταγές της:
Αντιφιλελεύθερο επειδή παραβιάζει τους ίδιους τους νόμους της ελεύθερης αγοράς, μιας αγοράς στην οποία η ηλεκτρική ενέργεια δεν μπορεί να υπόκειται σε όρους ανταγωνιστικότητας και να παραδίδεται σε αυτήν. Είναι ο ορισμός του φυσικού μονοπωλίου η διανομή της ηλεκτρικής ενέργειας, όπως και η παραγωγή της -μιας και το κόστος είναι τόσο μεγάλο που δεν θα μπορούσε ποτέ να το υποστηρίξουν ιδιώτες επενδυτές.
Αντεργατικό καθώς επιτείνει ακόμα περισσότερο με τρόπο βάναυσο την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και των δικαιωμάτων των εργαζομένων και στη ΔΕΗ.
Αντικοινωνικό διότι μεγαλώνει έτι περαιτέρω την ανισότητα των εισοδημάτων, σε μια χρεοδουλοπαροικία που έχει κυριαρχήσει για τα καλά η “ανισοκατανομή”.
Αντι-οικολογικό γιατί παραδίδει τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας στους ίδιους γνωστούς ολιγάρχες κάτι που εμποδίζει τη δημιουργία ενός δημόσιου αποκεντρωμένου δικτύου παραγωγής ενέργειας.
Αλλά βλέπετε ο “ανταγωνισμός” για την Κυβέρνηση είναι το κρατικοδίαιτο ολιγοπώλιο όπου το κράτος επεμβαίνει για να αυξήσει τις τιμές της αγοράς και να το καταστήσει ένα επικερδές μονοπώλιο! Αυτό άλλωστε έκανε η Κυβέρνηση με την “κρατικοδίαιτη υποκρισία” της με το να εγγυάται τις προσόδους της ΔΕΗ.

Η ιστορία βέβαια πηγαίνει αρκετά πίσω, όταν από το 1999 το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ κατέστησαν τη ΔΕΗ κερδοφόρα για τους ολιγάρχες. Αλλά και πιο σύγχρονα όταν τα ίδια αυτά κόμματα την κατέστησαν έναν “εισπρακτικό μηχανισμό της τρόικας”, με το λεγόμενο “χαράτσι” που αποτέλεσε το τελικό χτύπημα στη ΔΕΗ, σε μια χώρα όπου όλοι χρωστούσαν σε όλους και κανένας δεν μπορούσε να πληρώσει λόγω της κρίσης. Όμως το ακόμα πιο κυνικό συντελέστηκε όταν εξαναγκάστηκε με τα μνημόνια η ΔΕΗ να πουλάει στους ολιγάρχες και δημιουργήθηκε μια κρατικοδίαιτη ολιγαρχική διαπλοκή έναντι της ΔΕΗ. Κάτι που δυστυχώς όχι απλώς δεν τελείωσε με την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αντιθέτως επεκτάθηκε κιόλας με το 3ο μνημόνιο.

Σωστά λοιπόν η παρούσα Κυβέρνηση κατήργησε αυτές τις “δημοπρασίες”, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτές ξεκίνησαν πάλι επί των ημερών της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και συνεχίστηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ.

Για άλλη μια φορά λοιπόν θα τρίζουν τα κόκκαλα του Άνταμ Σμιθ με αυτά που ψηφίζει μια Κυβέρνηση στο όνομα του φιλελευθερισμού που επαγγέλλεται.

Την ΔΕΗ την πτώχευσαν οι γνωστοί ολιγάρχες και θα πρέπει σύμφωνα με την Κυβέρνηση να την σώσουν οι εργαζόμενοι της με πλήρη εξαθλίωση. Ενώ με τα όσα νομοθετεί η Κυβέρνηση διώχνει τους ίδιους τους εργαζόμενους της ΔΕΗ από πελάτες της και τους στέλνει στους ανταγωνιστές της!

Αυτή η μεταφορά πλούτου που προωθεί η Κυβέρνηση από τους εργαζόμενους στους μάνατζερς και τους ολιγάρχες, με παράλληλη κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας για τους πρώτους θα εκτοξεύσει στα ουράνια τόσο την οικονομική αποτελεσματικότητα, όσο και την κοινωνική ανισότητα.

Όμως το έγκλημα δεν σταματάει εδώ, η Κυβέρνηση ετοιμάζεται να τιτλοποιήσει τα χρέη των πολιτών προς τη ΔΕΗ και να τα πουλήσει και αυτά σε ένα από τα αρπαχτικά ταμεία που θα αγοράσουν και τα κόκκινα δάνεια του κόσμου. Σαν να μην έμαθε τίποτα για τις “τιτλοποιήσεις” από την εποχή του κ. Σημίτη και της Goldman Sachs.

Τέλος όσον αφορά την απολιγνητοποίηση την οποία έχει εξαγγείλει η Κυβέρνηση και η οποία πράγματι πρέπει να γίνει. Αν δεν υπάρξει κοινωνικός έλεγχος των παράλληλων επενδύσεων στην περιοχή, αν δεν νομιμοποιήσει δηλαδή η ίδια η τοπική κοινωνία, μέσω μιας πράσινης και δίκαιης μετάβασης, την επόμενη μέρα, όχι με ολιγάρχες αλλά με κοινότητες της περιοχής οι οποίες θα εργάζονται και θα κατέχουν ένα δημόσιο δίκτυο παραγωγής και διανομής ενέργειας με ένα παράλληλο δίκτυο παραγωγής συσσωρευτών (μπαταριών) στην περιοχή, καμία πρόοδος και καμία αλλαγή δεν θα συντελεστεί στην περιοχή, πέρα από την καθήλωση της τοπικής οικονομίας και κοινωνίας, και την ερημοποίηση του τόπου.