Η ομιλία του εργαζόμενου σε κοινωνικές δομές, ανένταχτου Γιώργου Μπουκουβάλα στην κεντρική πολιτική εκδήλωση της συμμαχικής παράταξης ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά στον κινηματογράφο Τριανόν, την Τετάρτη 3 Ιουνίου 2026.
Βίντεο της ομιλίας:
Ολόκληρη η ομιλία του Γιώργου Μπουκουβάλα:
Θα ξεκινήσω λίγο ανάποδα την κουβέντα, με βάση τον τρόπο που εξελίσσονται οι κουβέντες που γίνονται στην Αριστερά, που συνήθως ξεκινάνε από τη μεγάλη εικόνα και καταλήγουν στην μικρή εικόνα.
Δύο ζητήματα τα οποία θα έπρεπε να αποτελούν βασική κουβέντα αυτή την περίοδο, αλλά δυστυχώς δεν έγινε καμιά κουβέντα στα επίσημα ΜΜΕ.
Το ένα είναι το χθεσινό εργατικό δυστύχημα στην Κρήτη, όπου ένας 70χρονος -συνταξιούχος παρακαλώ, σκοτώθηκε. Από την αρχή του 2026 έχουμε 41 νεκρούς από εργατικά δυστυχήματα, 41 ανθρώπους οι οποίοι σηκώθηκαν το πρωί να φύγουν από το σπίτι τους και δεν γύρισαν το βράδυ. Καμία κουβέντα για αυτό το κομβικό ζήτημα, το οποίο είναι και δείγμα της απόλυτης διάλυσης του κοινωνικού ιστού, δείγμα της απόλυτης διάλυσης των εργασιακών σχέσεων στη χώρα μας. Και απόλυτη επιτυχία της ακραίας ταξικής πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Το δεύτερο θέμα το οποίο θα έπρεπε να είχε γίνει και βασική κουβέντα στα ΜΜΕ, αλλά δεν έγινε, είναι ότι βγήκε μία έρευνα της ΛΣΤΑΤ που περιγράφει ότι αυτή τη στιγμή το 27,5% του πληθυσμού ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας. 2.800.000 άνθρωποι βιώνουν κοινωνικό αποκλεισμό, βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχειας. Και όλα αυτά ενώ είχε μεσολαβήσει μια περίοδος που υποτίθεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδινε επιδόματα. Φανταστείτε τι θα γίνει όταν θα μπούμε για τα καλά στην εφαρμογή της πολεμικής οικονομίας και θα πάμε σε μμια αζική περικοπή κρατικών δαπανών. Πραγματικά δεν θα μείνει τίποτα όρθιο σ’ αυτό που λέμε κοινωνικό κράτος. Το ήδη ισχνό κοινωνικό κράτος που η χώρα είχε (δεν είχε ποτέ ουσιαστικά). Και ένα κοινωνικό κράτος το οποίο δέχθηκε πολύ μεγάλη επίθεση στα χρόνια των μνημονίων και συνεχίζει να δέχεται μεγάλη επίθεση από την κυβέρνηση τώρα του Μητσοτάκη.
Αυτά τα δύο κομβικά θέματα ουσιαστικά αποτυπώνουν αυτό που λέμε και πολύ σωστά στις αναλύσεις μας: ότι εδώ πέρα έχουμε ταξικό πόλεμο. Έχουμε έναν ταξικό πόλεμο που έχουν κηρύξει οι εργοδότες της χώρας, τα αφεντικά της χώρας, στους εργαζόμενους. Πάνω σε αυτό θα πρέπει να απαντήσουμε. Αυτή την κοινωνική ριζοσπαστική ατζέντα θα πρέπει να φέρουμε στο προσκήνιο, αυτή την κοινωνική ταξική ατζέντα.
Η ατζέντα δεν είναι τα ψευτοδιλήμματα που βάζει ο Μητσοτάκης για τη «σταθερότητα» και την «αστάθεια» -λες και έχουμε καμία σταθερότητα σήμερα. Σταθερότητα στην παρακμή έχουμε, και τίποτε άλλο.
Η πραγματική ατζέντα είναι αυτή: η αναδιανομή του εισοδήματος, η προστασία της εργασίας, η προστασία της πρώτης κατοικίας, η φορολόγηση του πλούτου, η υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών, η υπεράσπιση της δημόσιας υγείας. Αυτά τα ζητήματα θα πρέπει το επόμενο διάστημα να αναδείξουμε. Το κάνουμε, το κάνουμε με επιτυχία. Βάζουμε ζητήματα που έρχονται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα των ολιγαρχών, των πλουσίων, ενοχλούν το σύστημα. Θα πρέπει να τα εντείνουμε αυτά τα ζητήματα, χωρίς βέβαια να ξεχάσουμε επίσης τον βασικό μας ρόλο: ότι η Αριστερά είναι εδώ, ότι η Αριστερά είναι επίκαιρη ξανά, ότι ο νεοφιλελευθερισμός και αυτές οι άθλιες αντικοινωνικές πολιτικές απειλούν σοβαρά το μέλλον. Οδηγούν την ανθρωπότητα στο σφαγείο του πολέμου.
Και η μόνη απάντηση είναι η Αριστερά, γιατί η Αριστερά είναι επίκαιρη ξανά.
Και αυτή θα πρέπει να είναι και η απάντησή μας. Να μην τσιμπάμε στα διλήμματα τα οποία βάζει το σύστημα, τα οποία θα ενταθούν καθώς πάμε στις εκλογές, είτε αυτές γίνουν τον Οκτώβριο είτε γίνουν τον Μάρτιο. Ήδη τώρα «αναστηλώσανε» από τις ντουλάπες τους τα φαντάσματα του παρελθόντος, προσπαθώντας να χτίσουν πάλι τη λεγόμενη κεντροαριστερά, η οποία προφανώς δεν αποτελεί εναλλακτική σε αυτή την περίοδο που ζούμε. Πρέπει λοιπόν να εντείνουμε τις προσπάθειές μας. Ήδη υπάρχουν κεκτημένα σε αυτή την πορεία.
Η πρώτη μας πανελλαδική συνάντηση που έγινε τον Απρίλιο, η κοινή μας Διακήρυξη, η οποία κινείται σε πάρα πολύ θετική κατεύθυνση και απαντά σε μια μεγάλη γκάμα ζητημάτων, από το θέμα του ΝΑΤΟ, τη γενοκτονία στη Γάζα, την υπεράσπιση των κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού. Μια πάρα πολύ καλή Διακήρυξη, που βρίσκεται σε πάρα πολύ καλή κατεύθυνση. Να εντείνουμε την επόμενη περίοδο την προσπάθειά μας να οργανώσουμε την κοινωνική αντιπολίτευση, τις κοινωνικές αντιστάσεις. Να μιλήσουμε εδώ και τώρα για τον πόλεμο, τον αυθεντικό πόλο της ριζοσπαστικής αριστεράς, ο οποίος θα είναι αντιπαραθετικός προς το αστικό πολιτικό σύστημα.
Αυτό πρέπει να κάνουμε το επόμενο διάστημα, αφού οργανώσουμε πλέον και τις εσωτερικές μας διαδικασίες, αφού απαντήσουμε στα κομβικά ζητήματα που θέτει σήμερα η συγκυρία. Θα πρέπει να πάρουμε αυτές τις πρωτοβουλίες και νομίζω ότι μέσα στο επόμενο διάστημα αυτό θα εκτιμηθεί από ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, της ξεχασμένης κοινωνίας. Γιατί το 70%-75% του πληθυσμού πραγματικά βιώνει άθλιες οικονομικές καταστάσεις αυτή την περίοδο. Τον Μητσοτάκη τον ψηφίζει ένα συγκεκριμένο μπλοκ, τον ψηφίζουν αυτοί που κερδίζουν από την πολιτική του. Εμείς λοιπόν πρέπει να αναδείξουμε το άλλο μπλοκ: το μπλοκ των εργαζόμενων, της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, των μικρομεσαίων που συνθλίβονται σήμερα από αυτή την άθλια αντικοινωνική πολιτική του Μητσοτάκη.
Απέναντι στο μπλοκ του κεφαλαίου, η λύση είναι η Αριστερά.
Θέλεις να μαθαίνεις για τις δράσεις του ΜεΡΑ25; Γράψου εδώ.
