Η ομιλία του μέλους της οργάνωσης Ανυπακοή, φοιτήτριας Νομικής, Σοφίας Θεοτοκά στην κεντρική πολιτική εκδήλωση της συμμαχικής παράταξης ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά στον κινηματογράφο Τριανόν, την Τετάρτη 3 Ιουνίου 2026.
Βίντεο της ομιλίας:
Ολόκληρη η ομιλία της Σοφίας Θεοτοκά:
Καλησπέρα σύντροφοι και συντρόφισσες.
Βρίσκομαι εδώ ως κομμάτι μιας γενιάς που έμαθε να ζει στην οικονομική κρίση. Μάθαμε να ζούμε διαφορετικά από τις προηγούμενες γενιές. Με τις οικογένειές μας να ζουν υπό την απειλή της απόλυσης, υπό το βάρος της λιτότητας, υπό το άγχος της φτώχειας και του αν θα καταφέρουν να βγάλουν το μήνα.
15 χρόνια μετά, εμείς που μάθαμε να ζούμε αλλιώς, που αναγκαστήκαμε να ζούμε έτσι, βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας τον στόχο του να μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας να απομακρύνεται όλο και περισσότερο. Δουλεύουμε όσο σπουδάζουμε, μένουμε με τους γονείς μας ή συγκατοικούμε για να μπορούμε να πληρώσουμε τα υπέρογκα νοίκια. Αποτελούμε απλά νούμερα για ένα σύστημα, ένα κράτος και μια κυβέρνηση, που μας βλέπει ως αναγκαίους για να στελεχώσουμε την τουριστική οικονομία, την εστίαση, ανειδίκευτες θέσεις εργασίας, φυσικά χαμηλά αμειβόμενες και σε επισφαλείς συνθήκες. Για το κράτος είμαστε εν τέλει απλά αναλώσιμοι κι αναλώσιμες.
Δεκάδες χιλιάδες νέοι και νέες, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ξεκινούν την εργασία τους στη «σεζόν» σε εξαντλητικά ωράρια μέσα στον καύσωνα, για να μπορούν να βγάλουν το χειμώνα, για να μπορούν στην πραγματικότητα να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Και πιστεύω ότι αν ένα ερώτημα σε σχέση με τα πανεπιστήμια κυριαρχεί αυτή τη στιγμή στα μυαλά όσων μας κυβερνούν, είναι το εξής: γιατί «χρειάζεται» να περνάνε όλοι στο δημόσιο πανεπιστήμιο, αφού είναι ήδη χρήσιμοι στην παραγωγή της χώρας χωρίς να μας στοιχίζουν και πολύ;
Και σε αυτό το ερώτημα η κυβέρνηση απαντά. Απαντά με όλους εκείνους τους νόμους που έχει ψηφίσει για τα δημόσια πανεπιστήμια -και φυσικά με τη βούλησή της να τα διαλύσει. Και απαντά με αυτό τον τρόπο, γιατί από τη μία δεν θέλει να σπουδάζουμε όλοι και όλες στο δημόσιο πανεπιστήμιο και από την άλλη δεν θέλει να υπάρχουν δημόσια πανεπιστήμια.
Ζούμε σε ένα κράτος που η κυβέρνηση έχει ξεπουλήσει τα πάντα σε ιδιώτες για λίγα εκατομμύρια ευρώ. Το ρεύμα που καταναλώνουμε, τα νοσοκομεία που χρειαζόμαστε, τα τρένα που χρησιμοποιούμε. Και ακριβώς το ίδιο θέλει να κάνει και με τα δημόσια πανεπιστήμια, εξαγγέλλοντας την αναθεώρηση του άρθρου 16 που κατοχυρώνει την αποκλειστικά δημόσια δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Το προσπάθησαν ξανά το 2024 με τον νόμο περί ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων, έναν νόμο ο οποίες δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί, καθώς δεν υπάρχουν ακόμα οι όροι για να εφαρμοστεί. Και τότε το φοιτητικό κίνημα βγήκε κατά χιλιάδες στους δρόμους, στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Δέχτηκε ξύλο, μηνύσεις, απειλές και παρόλα αυτά σήκωσε τη σημαία του αγώνα ψηλά, για να υπερασπιστεί το δικαίωμα όλων ανεξαιρέτως στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Το άρθρο 16 να πούμε εδώ δεν είναι κάποια «εμμονή» της Αριστεράς. Είναι μια λαϊκή κατάκτηση. Είναι εγγύηση ότι όποιος θέλει να σπουδάσει θα μπορεί να το κάνει. Είναι δέσμευση ότι το κράτος είναι υποχρεωμένο να μεριμνά για τους πολίτες του, παρέχοντας αποκλειστικά εκείνο δωρεάν δημόσια αγαθά, παροχές και υπηρεσίες.
Στην ίδια λογική διάλυσης του δημόσιου πανεπιστημίου ανήκουν και άλλα δύο μέτρα της κυβέρνησης που ψηφίστηκαν το 2021 και έχει σημασία να μιλήσουμε για αυτά: η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής και οι διαγραφές φοιτητών.
Είναι τα μέτρα αυτά που είναι υπεύθυνα για το άδειασμα των δημοσίων πανεπιστημίων, τα μέτρα εκείνα που αναδεικνύουν ότι η κυβέρνηση θέλει να τα αδειάσει, ότι η κυβέρνηση θέλει να τα ευτελίσει, να δίνει ψίχουλα από την κρατική χρηματοδότηση και να τα φτάνει στα όριά τους μέχρι να δυσλειτουργούν.
Και δυσλειτουργούν ήδη, γιατί δεκάδες πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα στενάζουν από την υποστελέχωση και την υποχρηματοδότηση.
Πανεπιστήμια στην επαρχία συγχωνεύονται ή κλείνουν και ο κόπος δεκάδων χιλιάδων φοιτητών πετιέται στα σκουπίδια με τις διαγραφές φοιτητών ή δεκάδων χιλιάδων μαθητών που δεν καταφέρνουν λόγω της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής να περάσουν τον στίβο των πανελληνίων.
Προτιμούν φυσικά να φτιάξουν ιδιωτικά πανεπιστήμια, στα οποία κανείς θα παίρνει ένα πτυχίο με 30.000 ευρώ και αγνοούν συστηματικά τα προβλήματα των δημοσίων πανεπιστημίων, μιας και η κυβέρνηση δεν έχει κάποιον ιδιαίτερο δεσμό με αυτά, αφού δεν επέλεξε να σπουδάσει εκεί.
Μεθοδεύουν λοιπόν εδώ και δεκαετίες τη διάλυση της δημόσιας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και επιχειρούν να μετατρέψουν την παιδεία σε προνόμιο για λίγους και όχι σε δικαίωμα για όλους.
Και γι’ αυτό λοιπόν ο αγώνας υπεράσπισης του δημόσιου δωρεάν πανεπιστημίου είναι ένας αγώνας που αφορά όλη την κοινωνία, αλλά κυρίως το δικαίωμα των επόμενων γενιών να μπορούν να σπουδάσουν.
Απαντώντας λοιπόν στο ερώτημα της εκδήλωσης, «Πού είναι η Αριστερά;», η Αριστερά είναι και στους φοιτητές και τις φοιτήτριες που από το 2019, με την υπογραφή της κυβέρνησης, τρώνε ξύλο στα πανεπιστήμια από τα ΜΑΤ, για να υπερασπιστούν το δημόσιο πανεπιστήμιο, για να υπερασπιστούν το δικαίωμα όλων στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση.
Και εδώ έρχεται και ο δικός μας ρόλος —και όχι μόνο της συμμαχίας μας.
Οι αγώνες της νεολαίας θέλουμε επιτέλους να ακουστούν. Να μπορέσουν να συγκρουστούν με αυτή την κυβέρνηση που με την πολιτική της, τα σκάνδαλα, τα εγκλήματά της, διώχνει τους νέους μακριά από τη χώρα και μας απομακρύνει από το μέλλον που κάποτε ονειρευτήκαμε. Θέλουμε και αγωνιζόμαστε για να βγουν ξανά οι κοινωνικοί αγώνες στο προσκήνιο, για να ακουστούν τα αιτήματά μας στους δρόμους, αλλά και να αποτελέσουμε επιτέλους εκείνη τη φωνή κοινωνικής αντιπολίτευσης μέσα από τα κινήματα, που θα διεκδικήσει επίμονα, με πρόγραμμα και αιτήματα, ζωή με ελευθερίες, ζωή με αξιοπρέπεια και δικαιώματα, μέλλον για τους νέους και τις νέες, που θα τονίσει ότι υπάρχει και άλλος δρόμος πέραν από αυτόν της επισφάλειας, της αβεβαιότητας και της διαφθοράς. Στον αγώνα αυτό όμως δεν πρέπει να είμαστε μόνοι.
Μετά από 7 χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας με έντονη καταστολή, με δικαιώματα που περιστέλλονται, με κοινωνικές παροχές και δημόσια αγαθά που συρρικνώνονται και ξεπουλιούνται, με ένα κράτος Δικαίου που αγνοείται και σωρεία σκανδάλων και εγκλημάτων, είναι η στιγμή οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς να βγουν στο προσκήνιο μαζικά και ενωτικά, στα κινήματα αλλά και πέρα από αυτά.
Μαζικά και ενωτικά γιατί ενώ πρέπει να πέσει τώρα η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αυτό δεν μπορεί να γίνει από όσους φέρουν τεράστιες ευθύνες, όπως αυτές που αναλογούν στις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ και σε όλους εκείνους που εμφανίζονται ως μεσσίες.
Γιατί θέλουμε να δείξουμε ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Και ο δρόμος αυτός δεν είναι ο δρόμος των δήθεν σωτήρων, όπως ο Τσίπρας που εμφανίζεται για να μας πουν ότι θα αλλάξουν τα πράγματα, ενώ είναι και οι ίδιοι μεγάλο κομμάτι του παζλ που ονομάζεται λιτότητα, ιδιωτικοποιήσεις, διάλυση του κοινωνικού κράτους, τσάκισμα της προοπτικής εκατομμυρίων ανθρώπων στη χώρα.
Η συμμαχία μας ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά απευθύνεται σε όλους εκείνους τους νέους και τις νέες που μοχθούν για να σταθούν στα πόδια τους. Στους φοιτητές και τις φοιτήτριες που παλεύουν να τελειώσουν το πανεπιστήμιο. Στους μαθητές και τις μαθήτριες που δοκιμάζονται τώρα στον στίβο των πανελληνίων. Στους νέους εργαζόμενους και εργαζόμενες που δουλεύουν στον καύσωνα σε εξαντλητικά ωράρια για να μπορεί να καυχιέται μετά η κυβέρνηση για τον τουρισμό στη χώρα. Να μην ανεχτούμε να ζούμε άλλο έτσι.
Η συμμαχία μας, αν έχει έναν στόχο για τους επόμενους μήνες, είναι να ριζώσει στους αγώνες που δίνουν χιλιάδες άνθρωποι σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Αγώνες στα πανεπιστήμια, στους εργασιακούς χώρους, στις γειτονιές, στα χωριά. Να ριζώσει στους καθημερινούς αγώνες απέναντι στη στεγαστική κρίση και την ακρίβεια, στον αγώνα ενάντια στον πόλεμο, την πολεμική οικονομία και τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Να στηρίξει και να στηριχθεί στους κοινωνικούς αγώνες απ’ άκρη σ’ άκρη της Ελλάδας. Να τους δώσει φωνή, ακόμη μεγαλύτερη ορατότητα, επεξεργασίες. Να τους επιτρέψει να βρεθούν σε καλύτερες θέσεις μάχης.
Στο ερώτημα «Πού είναι η Αριστερά;» λοιπόν, εμείς απαντάμε ότι η ριζοσπαστική Αριστερά είναι εδώ. Είναι στις δυνάμεις που ασκούν κοινωνική αντιπολίτευση και αυτές ακριβώς οι δυνάμεις είναι οι μόνες που μπορούν να τα πάρουν όλα πίσω.
Θέλεις να μαθαίνεις για τις δράσεις του ΜεΡΑ25; Γράψου εδώ.
