του Ιάσονα Αθανασιάδη
Αναδημοσίευση από το The Cradle

Από το λογισμικό υποκλοπής Predator έως τις συμφωνίες πώλησης όπλων και τους στρατιωτικούς διαδρόμους, η Αθήνα έχει συνδέσει το μέλλον της με το Τελ Αβίβ, ακριβώς τη στιγμή που η αμερικανο-ισραηλινή τάξη πραγμάτων χάνει έδαφος σε ολόκληρη τη Δυτική Ασία.

Το ιδιωτικό τζετ που απογειωνόταν από το αεροδρόμιο της Αθήνας μεταξύ 2020 και 2023 ανήκε στην ισραηλινή εταιρεία κατασκοπευτικού λογισμικού Intellexa. Με βάση την Κύπρο και την Ελλάδα, η εταιρεία προωθούσε ένα προϊόν παρακολούθησης με την ονομασία Predator σε μία σειρά από μη δημοκρατικά καθεστώτα, μεταξύ των οποίων τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τη Μαδαγασκάρη, την Ουκρανία και τις Σουδανικές Δυνάμεις Ταχείας Αντίδρασης (RSF) που υποστηρίζονται από τα ΗΑΕ. 

Η ελληνική κυβέρνηση πιστεύεται επίσης ότι ήταν μεταξύ των πελατών της. Ωστόσο, χωρίς να το γνωρίζει, το Predator ενδέχεται να παρείχε στο Ισραήλ πλούσιες πληροφορίες για τις ελληνικές πολιτικές ελίτ, οι οποίες θα μπορούσαν να καθορίσουν την κατεύθυνση της συμμαχίας Ελλάδας-Ισραήλ.

Οι 105 προσωπικότητες που στοχεύθηκαν από το λογισμικό υποκλοπής αποτελούν μέρος των πολιτικών, επιχειρηματικών και στρατιωτικών ελίτ της Ελλάδας. Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αρνήθηκε επανειλημμένα ότι η κυβέρνησή του βρισκόταν πίσω από την αγορά του λογισμικού, παρά το γεγονός ότι η Intellexa πωλούσε τα προϊόντα της μόνο σε κυβερνήσεις και ορισμένοι από τους υπαλλήλους της εργάζονταν σε εγκαταστάσεις των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών. 

Δεν διεξήχθη ποτέ δημόσια έρευνα για το αν το Predator περιείχε μια «πίσω πόρτα» που θα μπορούσε να είχε παραχωρήσει σε τρίτους πρόσβαση σε υλικό που ενδεχομένως θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια. Ωστόσο, το σκάνδαλο ξέσπασε την ίδια στιγμή που οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ γίνονταν πιο στενές από ποτέ.

Στις 6 Απριλίου 2026, η Ελλάδα υπέγραψε εξοπλιστική συμφωνία ύψους 650 εκατομμυρίων ευρώ (περίπου 767 εκατομμύρια δολάρια) με το Ισραήλ, αγοράζοντας 36 πολλαπλούς εκτοξευτές πυραύλων, πυραύλους ακριβείας με βεληνεκές έως 300 χιλιόμετρα, πυρομαχικά τύπου «loitering» και ένα πακέτο υποστήριξης 10 ετών από τον μεγαλύτερο κατασκευαστή όπλων του Ισραήλ, την Elbit Systems. 

Τον Μάρτιο, μια υπερσύγχρονη ελληνική φρεγάτα που είχε πρόσφατα παραδοθεί από τη Γαλλία διατέθηκε για να υποστηρίξει την αμερικανο-ισραηλινή εκστρατεία κατά του Ιράν, μετά από επίθεση που πραγματοποίησε drone που φέρεται να ήταν ιρανικό εναντίον βρετανικών βάσεων στην Κύπρο – το Λονδίνο επιβεβαίωσε ότι το drone δεν εκτοξεύθηκε από ιρανικό έδαφος. 

Ατλαντικός στρατιωτικός διάδρομος στη Μεσόγειο

Τον Δεκέμβριο, τοπικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι η Ελλάδα, το Ισραήλ και η Κύπρος συγκροτούν μια δύναμη ταχείας αντίδρασης μεγέθους ταξιαρχίας, η οποία θα περιπολεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στο τρίγωνο που σχηματίζεται μεταξύ του ελληνικού νησιού της Καρπάθου, της Κύπρου και των ισραηλινών ακτών.

Αν και η εξέλιξη αυτή διαψεύστηκε επίσημα, οι ηγέτες των τριών χωρών υπέγραψαν τον ίδιο μήνα ένα κοινό σχέδιο δράσης για αμυντική συνεργασία και δεσμεύτηκαν να εντείνουν τις κοινές αεροπορικές και ναυτικές ασκήσεις το 2026. Τούρκοι πολιτικοί και μέσα ενημέρωσης άρχισαν αμέσως να προειδοποιούν για την εμφάνιση ενός αντιτουρκικού άξονα στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Η Ελλάδα ακολουθεί πολύ επικίνδυνες πολιτικές, τις οποίες δεν έχει ακολουθήσει κανένα άλλο ευρωπαϊκό έθνος, και οι οποίες μπορούν μόνο να οδηγήσουν σε περαιτέρω ανασφάλεια, προβλήματα και πολέμους», δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν σε συνέντευξη στις 12 Απριλίου, αναφερόμενος στη συμμαχία με το Ισραήλ. «Τους έχουμε προειδοποιήσει.»

Η Αθήνα επιμένει ότι η συμμαχία αποσκοπεί στην προστασία των ναυτιλιακών οδών, των ενεργειακών υποδομών και των υποβρύχιων καλωδίων από την τουρκική πίεση. Στην πραγματικότητα, η σχέση έχει επισημοποιηθεί μέσω της Στρατηγικής Συμμαχίας 3+1 που υποστηρίζεται από την Ουάσιγκτον και έχει κατοχυρωθεί από τρεις αμερικανικούς νόμους που ψηφίστηκαν μεταξύ 2019 και 2026 και καλύπτουν τη συνεργασία σε θέματα άμυνας, ενέργειας και ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η αρχιτεκτονική αυτή έχει σχεδιαστεί για να διασφαλίσει έργα που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, όπως ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδία–Μέση Ανατολή–Ευρώπη (IMEC) και οι Συμφωνίες του Αβραάμ. Η Ρωσία και η Τουρκία παραμένουν οι σιωπηροί στόχοι.

Η γεωγραφική περιοχή που καλύπτουν οι τρεις σύμμαχοι περιλαμβάνει αεροπορικές διαδρομές που χρησιμοποιούνται από στρατιωτικά αεροσκάφη και συνδέουν την Ελλάδα με τη Δυτική Ασία. Όταν συνδυάζεται με τη διαδρομή εφοδιασμού προς την Ουκρανία που διαχειρίζονται οι ΗΠΑ από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης στη βόρεια Ελλάδα, η οποία παρακάμπτει τα τουρκικά στενά, δημιουργείται ένα γεωπολιτικό σταυροδρόμι υπό την κυριαρχία των ΗΠΑ και ένας αδιάκοπος διάδρομος μεταξύ των δύο ζωνών σύγκρουσης στην Ουκρανία και της δυτικής ακτής της Ασίας, κατά μήκος του μετώπου της Γάζας, του Ισραήλ και του Λιβάνου.

Η αμερικανική στρατιωτική βάση στον κόλπο της Σούδας στην Ελλάδα βρίσκεται σε στρατηγική θέση στο κέντρο αρκετών μεσογειακών στρατιωτικών αεροπορικών διαδρομών που ξεκινούν από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία, οι οποίες συγκλίνουν εκεί για ανεφοδιασμό πριν συνεχίσουν προς τα ανατολικά.

Ο Αθανάσιος Πλατιάς, πρόεδρος του Ελληνικού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων και καθηγητής στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά, δηλώνει στο The Cradle:

«Η Ελλάδα απλώς προσπαθεί να διατηρήσει ισορροπημένες σχέσεις με το Ισραήλ, παράλληλα με τη συμφωνία αμοιβαίας άμυνας που έχει συνάψει με τα ΗΑΕ και την αποστολή πυραύλων Patriot στη Σαουδική Αραβία για την προστασία των πετρελαϊκών της κοιτασμάτων. Η Ελλάδα και η Κύπρος αποτελούν τις ζωτικές αρτηρίες του Ισραήλ προς τη Δύση.»

Το στρατηγικό πλεονέκτημα που προσφέρει η συμμαχία με την Ελλάδα και την Κύπρο έχει οδηγήσει στην μεταφορά ισραηλινών αεροσκαφών σε αεροδρόμια των χωρών αυτών κατά τη διάρκεια έντονων ιρανικών βομβαρδισμών, καθώς και στην επιβίβαση ισραηλινών πολιτών και ξένων τουριστών σε πλοία για να διαφύγουν στην Κύπρο, όπως έκαναν και οι Λιβανέζοι κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου τους (1975–1990), καθώς και το αεροπλάνο του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου να λαμβάνει άδεια να πετάξει πάνω από το έδαφός τους, παρά το γεγονός ότι και οι δύο χώρες είναι συμβαλλόμενα μέρη στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC), το οποίο έχει εκδώσει ενεργό ένταλμα σύλληψης εναντίον του. 

Βρετανικές και αμερικανικές δυνάμεις που εδρεύουν σε διάφορες στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο και την Ελλάδα συνέχισαν να παρέχουν υποστήριξη σε βομβαρδισμούς, εφοδιασμούς και πληροφορίες στο Τελ Αβίβ, σαρώνοντας την περιοχή για αναχαιτίσεις από ένα ισχυρό ραντάρ στο όρος Τρόοδος, βομβαρδίζοντας τις ένοπλες δυνάμεις που ευθυγραμμίζονται με την Ανσαράλα στο Υεμέν από την αεροπορική βάση Ακρωτήρι και παρέχοντας συντήρηση σε αμερικανικές πλατφόρμες μεταξύ των επιθετικών εξορμήσεων. Μια ελληνική μονάδα πυραύλων Patriot στη Σαουδική Αραβία προστατεύει τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, ενώ μια υπερσύγχρονη ελληνική φρεγάτα παρέχει πρόσθετη αντιπυραυλική προστασία.

Η μακρά πορεία της Ελλάδας προς το στρατόπεδο του Ισραήλ

Παρότι η Ελλάδα ήταν από τις τελευταίες δυτικές χώρες που αναγνώρισαν το Ισραήλ το 1990, οι δύο χώρες διατηρούν σχέσεις εδώ και δεκαετίες. 

Η ελληνική στρατιωτική χούντα προχώρησε σε μυστικές αγορές όπλων από το Ισραήλ τη δεκαετία του 1960 και συζήτησε τη δημιουργία κοινών εργοστασίων όπλων. Οι σχέσεις αυτές άνθισαν τη δεκαετία του 1990 μέσω της συνεργασίας των μυστικών υπηρεσιών και του στρατού, προτού ωριμάσουν σε σημείο να ανακοινωθούν δημόσια το 2002. 

Τον Φεβρουάριο του 2010, η συμμαχία επισημοποιήθηκε μέσω μιας σκηνοθετημένης τυχαίας συνάντησης σε ένα εστιατόριο της Μόσχας μεταξύ του πρώην Έλληνα πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και του Νετανιάχου. 

Αρχικά, ο Νετανιάχου είχε ελπίδες ότι οι σχέσεις του Παπανδρέου με τον πρώην πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ-Άσαντ θα βοηθούσαν τις σχέσεις του Ισραήλ με τη Δαμασκό. Καθώς το δημόσιο κλίμα στην Τουρκία στράφηκε εναντίον του Ισραήλ, ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη άρχισαν να χρησιμοποιούν τον ελληνικό εναέριο χώρο για να εξασκούνται σε βομβαρδισμούς εναντίον του Ιράν. 

Από την πλευρά της, η Ελλάδα ήλπιζε ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντίβαρο στην Άγκυρα, αλλά οι σχέσεις αυτές αντανακλούσαν επίσης τον θαυμασμό των Ελλήνων για την ισραηλινή οικονομική επιτυχία, κάτι που ήταν ιδιαίτερα σημαντικό σε μια εποχή που η Ελλάδα βρισκόταν στην αρχή της οικονομικής της κρίσης.

Μιλώντας στο The Cradle, ο Νικόλας Κοσματόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής πολιτικής και ανθρωπολογίας στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού, σημειώνει ότι η συμμαχία επιβλήθηκε εν μέρει στην Ελλάδα κατόπιν απαίτησης του αμερικανικού συμμάχου της:

«Οι δύο κρίσιμες χρονιές κατά τις οποίες οι ελληνο-ισραηλινές σχέσεις ενισχύθηκαν είναι το 2002 και το 2010, δηλαδή λίγο πριν την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ και ακριβώς την εποχή που η Ελλάδα εισέρχονταν στην οικονομική κρίση. Το 2001, οι Ισραηλινοί είχαν μόλις αποχωρήσει από τον Λίβανο, με αποτέλεσμα να περιοριστεί το στρατηγικό τους βάθος, ενώ το 2010 η Ελλάδα ωθήθηκε ακόμη περισσότερο προς τη συμμαχία αυτή μέσω ενός χρηματοοικονομικού πακέτου διάσωσης που συνοδευόταν από γεωπολιτικούς όρους.»

Το 2021, η Ελλάδα υπέγραψε συμφωνία με την Ουάσινγκτον για την επέκταση του αριθμού των ελληνικών βάσεων που έχει στη διάθεσή της. Ήδη είχε καταστεί η δεύτερη χώρα, μετά τις ΗΠΑ, που υπέγραψε Συμφωνία για το Καθεστώς των Δυνάμεων με το Ισραήλ, διευκολύνοντας τη στάθμευση ισραηλινών στρατευμάτων και αεροσκαφών σε ελληνικό έδαφος. 

Ο Έλληνας υπουργός Άμυνας, ο οποίος υπέγραψε τη συμφωνία εν μέσω αντιπαραθέσεων, σημείωσε ότι «εάν ένας ιρανικός πύραυλος χτυπήσει το Αιγαίο, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει το τέλος όλων των χωρών της περιοχής». Η Ελλάδα συνέχισε το 2019 και ξανά το 2021 με μια διευρυμένη συμφωνία στάθμευσης για τις ΗΠΑ, εμβαθύνοντας τη σύνδεσή της με τον Ατλαντικό.

Οι υποστηρικτές της συμμαχίας στην Αθήνα πιστεύουν ότι το Τελ Αβίβ θα στηρίξει την Ελλάδα σε μια πιθανή αντιπαράθεση με την Τουρκία. 

«Στην Ελλάδα έχει αναπτυχθεί αυτή η ευσεβής σκέψη ότι το Ισραήλ μπορεί να εμπλακεί στο πλευρό της Ελλάδας σε μια αντιπαράθεση με την Τουρκία», λέει ο συνταξιούχος υποστράτηγος Κωνσταντίνος Λουκόπουλος. «Αυτό δεν ισχύει και είναι απλώς έκφραση της επιθυμίας να πολεμήσει κάποιος άλλος τις μάχες μας». 

Ένα σημείο όπου τα ελληνικά και τα ισραηλινά συμφέροντα συγκλίνουν είναι η βόρεια Κύπρος, η οποία βρίσκεται υπό κατοχή της Τουρκίας εδώ και σχεδόν 50 χρόνια. Η απομάκρυνση της τουρκικής επιρροής από το νησί θα περιόριζε την επιρροή της Άγκυρας στην ανατολική Μεσόγειο και θα απωθούσε τις τουρκικές πυραυλικές και αεροπορικές δυνάμεις που είναι σταθμευμένες εκεί.

Η ελληνική αγορά έχει επίσης καταστεί επικερδής για τις ισραηλινές αμυντικές εταιρείες. Η εξαγορά της ελληνικής εταιρείας Intracom Defense (IDE) από την Israel Aerospace Industries το 2023 της έδωσε πρόσβαση σε αμυντικά κονδύλια της ΕΕ που προορίζονται για ευρωπαϊκές εταιρείες. Η Elbit κατασκεύασε ένα διεθνές κέντρο εκπαίδευσης πιλότων στην Καλαμάτα το 2023, ενώ ο ισραηλινός όμιλος SK Group ανέλαβε τον έλεγχο της Ελληνικής Βιομηχανίας Οχημάτων (ΕΛΒΟ) το 2025.

Η Αθήνα διαπραγματεύεται τώρα μια περαιτέρω συμφωνία ύψους 3 δισ. ευρώ (περίπου 3,6 δισ. δολάρια) για ένα ισραηλινής κατασκευής πολυεπίπεδο σύστημα αεροπορικής άμυνας, γνωστό ως «Ασπίδα του Αχιλλέα».

Η Σανά Μάρσαλ, αναπληρώτρια διευθύντρια του Κέντρου Μέσης Ανατολής του Πανεπιστημίου Τζορτζ Ουάσινγκτον, εξηγεί στο The Cradle: 

«Πρόσφατα, στο Ισραήλ υπήρξε μια μεγάλη ώθηση για την ανάπτυξη της βιομηχανικής τους βάσης εκτός της χώρας, ώστε να μην χρειάζεται να ανησυχούν για ένα πιθανό διεθνές εμπάργκο όπλων. Παρατηρούσαν πώς οι Εμιρατιανοί αγοράζουν χονδρικά ξένες βιομηχανίες όπλων και τις μετεγκαθιστούν σε ελεύθερες ζώνες αφιερωμένες στη στρατιωτική βιομηχανική παραγωγή, και τώρα τους μιμούνται.» 

Οι ναυτιλιακοί ολιγάρχες πίσω από τη συμμαχία

Ο ελληνικός εμπορικός στόλος – ένας από τους μεγαλύτερους στον κόσμο – διευκολύνει τις παραδόσεις. Δύο Έλληνες εφοπλιστές χρησιμοποιούν τους στόλους τους για τη μεταφορά ενεργειακών και στρατιωτικών φορτίων σε ισραηλινούς λιμένες, σύμφωνα με έκθεση της οργάνωσης «No Harbour For Genocide» (NHG), όπως και η εθνική αεροπορική εταιρεία Aegean Airlines, συχνά χωρίς να έχει εξασφαλίσει άδειες εξαγωγής.

«Τα ελληνικά λιμάνια και αεροδρόμια χρησιμοποιούνται για τον ανεφοδιασμό και τη μεταφορά υλικού και καυσίμων», λέει ο Δημήτρης Πλιώνης, μέλος του ελληνικού παραρτήματος του κινήματος Boycott, Divest, Sanction (BDS).

«Η αμυντική βιομηχανία της Ελλάδας συνεργάζεται με ισραηλινές εταιρείες που δοκιμάζουν την τεχνολογία τους πάνω σε παλαιστινιακά πτώματα· υπό αμερικανική καθοδήγηση, η Ελλάδα έχει συνδέσει την πολιτική της από το 2010 με εγκλήματα πολέμου και ένα κράτος απαρτχάιντ, και έχει ονομάσει αυτή την εθελοντική σχέση “στρατηγική συμμαχία”.» 

Παρά το γεγονός ότι ιστορικά κατάγονται από ένα σύμπλεγμα νησιών του Αιγαίου ως τοπικοί έμποροι και έγιναν κυρίαρχοι μεταφορείς στη Μεσόγειο κατά την οθωμανική εποχή, οι Έλληνες εφοπλιστές προτιμούν να πλέουν υπό σημαίες ευκαιρίας, να διευθύνουν τις επιχειρήσεις τους από το Λονδίνο, το Αμβούργο, τη Νέα Υόρκη ή τη Σιγκαπούρη και να διαχωρίζουν τις προτεραιότητές τους από αυτές του ελληνικού κράτους. 

Ο εξέχων Έλληνας εφοπλιστής Πάνος Λασκαρίδης έγινε πρωτοσέλιδο το 2021 όταν δήλωσε ότι «η ελληνική κυβέρνηση κάνει ό,τι της λέει η Ένωση Εφοπλιστών».

«Ζήτησαν και πήραν το δικό τους υπουργείο, το οποίο είναι κυριολεκτικά δικό τους και όχι της ελληνικής κυβέρνησης», ενημερώνει το The Cradle ένας πρώην υψηλόβαθμος Έλληνας αξιωματούχος. «Έχουν το λιμάνι του Πειραιά και συνταγματικά κατοχυρωμένη φορολογική ασυλία από το 1952… Και παλαιότερα ήλεγχαν τον ελληνικό νηογνώμονα, ο οποίος τους βοηθούσε κρίνοντας τα πλοία τους ως αξιόπλοα».

«Οι πλοιοκτήτες είναι οι οδηγοί ταξί του διεθνούς εμπορίου», λέει ο Πλατιάς. «Δεν δέχονται εντολές από καμία κυβέρνηση και θα συνεργαστούν με την Κίνα, τη Ρωσία ή τις ΗΠΑ: βασικά, όποιος προσφέρει το υψηλότερο κόμιστρο θα πάρει τη διαδρομή».

Οι επιπτώσεις μιας αποτυχημένης πολιτικής

Η Ελλάδα διατηρούσε παραδοσιακά ισχυρούς δεσμούς με τον αραβικό κόσμο, και η στροφή της προς το Ισραήλ δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα δημοφιλής στο εσωτερικό της χώρας.

Η Αθήνα έχει γίνει μάρτυρας μεγάλων διαδηλώσεων υπέρ των Παλαιστινίων από την «Επιχείρηση Πλημμύρα της Αλ-Ακσά». Ταυτόχρονα, ο αυξανόμενος ανταγωνισμός μεταξύ της κινεζικής «Πρωτοβουλίας της Ζώνης και του Δρόμου» (BRI) και του διαδρόμου IMEC που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ έχει μετατρέψει την Ανατολική Μεσόγειο σε πεδίο μάχης για το εμπόριο, την ενέργεια και την εφοδιαστική.

Η συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ λειτουργεί πλέον ως ένας ακόμη μηχανισμός για την υπεράσπιση της αμερικανικής επιρροής στην περιοχή.

«Μέσα από αυτούς τους πολέμους, οι Αμερικανοί έχουν μετακινήσει το ενεργειακό κέντρο βάρους του πλανήτη από την Ευρασία στις δύο ακτές του Ατλαντικού», υποστηρίζει ο Πλατιάς. 

«Είτε μέσω της Ουκρανίας, που εξουδετέρωσε το 40% της ρωσικής πετρελαϊκής βιομηχανίας, είτε μέσω των αμοιβαίων πλήγμάτων που δέχτηκαν και οι δύο πλευρές του Περσικού Κόλπου, το ευρασιατικό ενεργειακό σύστημα έχει πληγεί σοβαρά, και αυτό λειτουργεί προς όφελος της αμερικανικής ενεργειακής κυριαρχίας».

Η εποχή των Συμφωνιών του Αβραάμ επιτάχυνε την ευθυγράμμιση της Ελλάδας με τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ.

Όταν ο πρίγκιπας της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν (MbS) επισκέφθηκε την Αθήνα τον Ιούλιο του 2022, η Ελλάδα έγινε το πρώτο δυτικό κράτος που αποκατέστησε ανοιχτά τη φήμη του πρίγκιπα μετά τη δολοφονία του Σαουδικού δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι. Η επίσκεψη απέφερε συμφωνίες συνολικής αξίας περίπου 4 δισεκατομμυρίων ευρώ (περίπου 4,7 δισεκατομμύρια), οι οποίες αφορούσαν στρατιωτική συνεργασία, καλώδια δεδομένων και διασυνδέσεις ηλεκτρικού ρεύματος.

Λίγους μήνες νωρίτερα, σαουδικά κεφάλαια εισέρχονταν στον ελληνικό κλάδο των μέσων ενημέρωσης. Ο Όμιλος MBC απέκτησε μερίδιο 30% στην Antenna, ένα από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα της Ελλάδας.

Όταν ξεκίνησε το 1989, ο Antenna ήταν ο πρώτος ιδιωτικός ελληνικός τηλεοπτικός σταθμός. Ιδρυμένος από έναν μεγιστάνα της ναυτιλίας, έθεσε ένα πρότυπο για ναυτιλιακά συμφέροντα όπως οι οικογένειες Αλαφούζου, Μαρινάκη και Βαρδινογιάννη, οι οποίες κατέχουν μεγάλους ελληνικούς ομίλους μέσων ενημέρωσης και τους χρησιμοποιούν για να ασκούν επιλεκτικά πίεση σε διαδοχικές κυβερνήσεις. 

Ο Antenna σύντομα αναδείχθηκε ως ο πιο φιλοαμερικανικός τηλεοπτικός σταθμός στο ελληνικό τοπίο των μέσων ενημέρωσης. Εν μέσω συζητήσεων για την επιλογή ενός ελληνικού λιμανιού ως προορισμού για τον εμπορικό διάδρομο IMEC που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ, υπέγραψε συμφωνία με το think tank Atlantic Council για τη διοργάνωση ετήσιας διάσκεψης που θα φέρνει στην Αθήνα Άραβες και Ευρωπαίους πολιτικούς, επενδυτές και υπεύθυνους χάραξης πολιτικής.

Ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ προσλήφθηκε ως σύμβουλος, ενώ η ιταλική GEDI Gruppo Editoriale προχώρησε στην αμφιλεγόμενη εξαγορά του μέσου. Η κίνηση αυτή προκάλεσε ανησυχίες στην Ιταλία σχετικά με την συντακτική ανεξαρτησία, τις οποίες η εταιρεία προσπάθησε να κατευνάσει δηλώνοντας τη δέσμευσή της στην ελευθερία του λόγου. Περίπου την ίδια περίοδο, ο Antenna προσέλαβε την Ελίζαμπεθ Πίπκο – ένα μοντέλο ορθόδοξου εβραϊκού δόγματος και διαδικτυακή προσωπικότητα που υποστηρίζει τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, καθώς και πρώην εκπρόσωπο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος – για να παρέχει φιλοϊσραηλινά σχόλια με θέμα το MAGA σχετικά με τα παγκόσμια γεγονότα στην απογευματινή εκπομπή ειδήσεων του. 

Οι ΗΠΑ διερευνούν τρόπους να ανταμείψουν την Ελλάδα για τη διευκόλυνση του πολέμου τους κατά του Ιράν, ενδεχομένως μεταφέροντας περισσότερα αμερικανικά στρατεύματα εκεί από ευρωπαϊκές χώρες που δεν επέτρεψαν στην Ουάσιγκτον να επιχειρήσει επιθετικά από το έδαφός τους. 

Ωστόσο, η Αθήνα φαίνεται επίσης να αισθάνεται την πίεση της υποστήριξης ενός μη δημοφιλούς πολέμου, με τον Έλληνα πρωθυπουργό Μητσοτάκη να σημειώνει την περασμένη εβδομάδα ότι ο πόλεμος του Ισραήλ στο Λίβανο είναι «εντελώς αντιπαραγωγικός» και ότι «οι φίλοι πρέπει να λένε την αλήθεια στους φίλους».

«Έχουμε φτάσει πλέον σε ένα σημείο όπου η Ελλάδα κινδυνεύει να υποστεί πολύ σοβαρές επιπτώσεις λόγω της στάσης που επέλεξε να ακολουθήσει στον πόλεμο κατά του Ιράν», υποστηρίζει ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου, δημοσιογράφος και συγγραφέας 10 βιβλίων για την τεχνολογία και τη γεωπολιτική.

«Πρώτον, επειδή η παγκόσμια οικονομία δεν πάει καλά και η Ελλάδα είναι ευάλωτη λόγω του αστρονομικού χρέους της· δεύτερον, επειδή η ελληνική ναυτιλία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα στενά του Ορμούζ· και τρίτον, επειδή αν το Ισραήλ καταφέρει να καταστρέψει το Ιράν, η Ελλάδα θα είναι η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που θα δεχτεί ένα τεράστιο κύμα προσφύγων και ίσως και τρομοκρατία».

Με το κύρος των ΗΠΑ και του Ισραήλ να έχει πληγεί κατά τη διάρκεια της εκστρατείας εναντίον του Ιράν, η Αθήνα ενδέχεται να βρεθεί πολιτικά εκτεθειμένη. Όχι μόνο προσελκύοντας την αυξημένη οργή περιφερειακών δυνάμεων όπως η Τουρκία, το Ιράν και η Ρωσία, αλλά και όσον αφορά τη διπλωματική υποβάθμιση της θέσης της στην αναδυόμενη νέα τάξη πραγμάτων. 

Ένας διεθνής διαπραγματευτής, ο οποίος μίλησε στο The Cradle υπό τον όρο της ανωνυμίας λόγω των εν εξελίξει έργων του στην Ελλάδα, παρατηρεί:

«Η εμπιστοσύνη των Αμερικανών έχει καταρρεύσει εντελώς μετά από αυτόν τον καταστροφικό πόλεμο. Αν η Τουρκία πρόκειται να τους πάρει στα σοβαρά, οι Έλληνες θα πρέπει να διαμορφώσουν μια πιο εξελιγμένη εξωτερική πολιτική και να προσφέρουν κάτι, πιθανώς στη Συρία ή στο Λίβανο, όπου εξακολουθούν να έχουν κάποια επιρροή.»

Το ιδιωτικό τζετ της Intellexa δεν πετά πλέον από την Αθήνα, αλλά ίσως έχει ήδη συμβάλει στο να δεσμεύσει την Ελλάδα σε μια συμμαχία που γίνεται όλο και πιο δύσκολο να υπερασπιστεί, πολύ ακριβή για να τη διατηρήσει και επικίνδυνη σε περίπτωση αποχώρησης. «Η Intellexa και άλλες εταιρείες που πωλούν λογισμικό παρακολούθησης που έχει αναπτυχθεί από το Ισραήλ ελέγχονται από το ισραηλινό κράτος και συνεργάζονται μόνο με κρατικούς φορείς», λέει ο Λουκόπουλος. «Αν οι πληροφορίες προήλθαν μέσω του Predator, αυτό αποτελεί έγκλημα· αν δεν παρέμειναν στην Ελλάδα και ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ως υλικό εκβιασμού, τότε αυτό αποτελεί διπλό έγκλημα».

Θέλεις να μαθαίνεις για τις δράσεις του ΜεΡΑ25; Γράψου εδώ.