Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η κεντρική πολιτική εκδήλωση της παράταξης ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά στη Θεσσαλονίκη, στο καφέ Thea/Tro, στο Βασιλικό Θέατρο, την Τρίτη 16 Ιουνίου. Σε έναν χώρο γεμάτο από εκατοντάδες πολίτες που ήρθαν να παρακολουθήσουν την εκδήλωση, o γραμματέας του ΜέΡΑ25 και επικεφαλής της παράταξης, Γιάνης Βαρουφάκης, τοποθετήθηκε πάνω στη συγκυρία και τη στρατηγική της επόμενης περιόδου, απαντώντας στο γιατι η λύση είναι η επανάκτηση.

Βίντεο της ομιλίας:

Ολόκληρη η ομιλία του Γιάνη Βαρουφάκη:

Καλησπέρα σε όλες και όλους, φίλες, φίλοι.

Ηρώ, Άλκη, Αναστασία, Χρήστο είμαστε πάρα πολύ τυχεροί που είμαστε εδώ απόψε, γιατί αυτές τις μέρες ιδίως, τις μέρες της παράλυσης, τις μέρες που ο κόσμος σε πολύ μεγάλο βαθμό, την ώρα που γνωρίζει αυτά που λίγο-πολύ λέμε, τα έχει παρατήσει. Γιατί νιώθει ότι σε τελική ανάλυση τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει, ότι το σύστημα είναι σιδηροφράχτο.

Εσείς που είστε εδώ απόψε, κάτω από αυτές τις συνθήκες έχετε κάνει μια υπέρβαση. Μια υπέρβαση που μας δίνει, εμάς που βρισκόμαστε σε αυτό το βήμα, μια μικρή ικανοποίηση και μια πάρα πολύ μεγαλύτερη ανάγκη, να φανούμε αντάξιοι σε αυτό που κάνετε, σε αυτή τη δική σας μικρή, αλλά και ταυτόχρονα πολύ μεγάλη υπέρβαση.

Γιατί επανάκτηση; Γιατί Αριστερά; Γιατί η Αριστερά είναι εδώ;

Επιτρέψτε μου να σας πάω 27 χρόνια πίσω.

Τώρα το σκέφτομαι. Δεν έχω γράψει ομιλία, ελπίζω να με συγχωρήσετε για αυτό, αλλά το έκανα επίτηδες. Για να ακούσω, να αφουγκραστώ όλες και όλους και να σας πω ό,τι μου έρθει. Και αυτό που μου ήρθε είναι να πάω 27 χρόνια πίσω, σε ένα αεροπλάνο.

Πετούσα, θυμάμαι, αν δεν κάνω λάθος, από Στουτγκάρδη για Νέα Υόρκη. Και ήμουν δίπλα, έτυχε, σε ένα μέλος του δ.σ. της Deutsche Bank, της γνωστής και μη εξαιρετέας γερμανικής τράπεζας, της Deutsche Bank.

Ο οποίος, όταν μιλήσαμε λίγο (9 ώρες πτήση), κατάλαβε ότι είμαι Έλληνας και άρχισε να γιορτάζει πραγματικά (το μόνο που δεν έκανε είναι να παραγγείλει και ένα μπουκάλι σαμπάνιας, το γεγονός ότι εμείς θα μπαίναμε στο ευρώ σε 2 χρόνια από εκείνη τη στιγμή. Και του λέω «καλά, η δική μας άρχουσα τάξη να είναι ενθουσιασμένη. Εσύ γιατί είσαι τόσο ενθουσιασμένος;».

«Δεν καταλαβαίνεις», μου λέει. «Είσαστε οι ιδανικοί πελάτες». Αυτό που εννοούσε είναι το εξής. Οι γερμανικές τράπεζες επειδή έχουν να χειριστούν πακτωλούς χρημάτων που βγάζουν, έβγαζαν τουλάχιστον τότε, οι γερμανικές βιομηχανίες μέσα από τις καθαρές εξαγωγές (κάθε Volkswagen που πουλάγανε στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στην Ισπανία), ήταν ένα μάτσο χρήματα, δεν ήταν ευρώ ακόμα, που πηγαίνανε στην Deutsche Bank. Και «λίμναζαν».

Ξέρετε ποιος είναι ο εφιάλτης του τραπεζίτη; Να έχει χρήματα και να μην έχει κάποιον να θέλει να τα δανειστεί. Γιατί οι Γερμανοί, είτε τα νοικοκυριά, είτε η κυβέρνηση, είτε οι εταιρείες, δεν είχαν ανάγκη για όλα αυτά τα χρήματα που είχε η Deutsche Bank. Ψάχνανε πελάτες.

Τώρα γιατί τον ένοιαζε ότι θα μπαίναμε στο ευρώ; Γιατί θεωρούσε ότι ήμασταν οι ιδανικοί πελάτες. Δεν ήμασταν και οι ιδανικοί πελάτες πριν μπούμε στο ευρώ; Όχι, δεν ήμασταν.

Οι ιδανικοί πελάτες ήμασταν για αυτόν για δύο βασικούς λόγους. Και μετά ήρθε ο τρίτος που ήταν το ευρώ.

Ο πρώτος ήταν ότι δεν είχαμε δάνεια. Ο ελληνικός λαός, όχι το Δημόσιο, οι πολίτες. Οι γονείς μου δηλαδή, οι γονείς σας. Δεν είχαν στεγαστικά δάνεια, δεν είχαν πιστωτικές κάρτες, είχαν κάνει το σκατό τους παξιμάδι για να πάρουν ένα σπίτι. Και τελικά υπήρχε ιδιοκατοίκηση. Και με την αντιπαροχή, τα γνωρίζετε όλα αυτά. Είχαμε χαμηλά εισοδήματα, αλλά είχαμε τα δικά μας σπίτια, τα οποία ήταν προφανώς τα μελλοντικά εχέγγυα για την Deutsche Bank, για να σου δανείσουν.

Το άλλο που είχαμε ήταν ακριβώς αυτό, ότι δεν υπήρχε ακόμα, παρά το γεγονός ότι υπήρχε πολύ μεγάλη ανάγκη για πίστωση, για χρήμα, για πίστη. Ο κόσμος δίψαγε για να δανειστεί, να κάνει πράγματα. Ακόμα και να πάει διακοπές. Θυμάστε τα ερωτοδάνεια; Δεν είχε ήδη χρέος.

Γιατί πριν από το 1999 δεν δίνανε δάνεια; Γιατί είχαμε τη δραχμή. Έβλεπαν τη δραχμή συνέχεια να διολισθαίνει (ποιος θυμάται εκείνο το ρήμα, να «διολισθαίνει»;) σε σχέση με το μάρκο. Και σου έλεγε, εμείς θα τους δανείσουμε μάρκα, αυτοί θα έχουν δραχμές, η δραχμή θα πέφτει, δεν θα πάρουμε τα λεφτά μας πίσω.

Γι’ αυτό είχε ενθουσιαστεί ο τύπος αυτός από την Deutsche Bank που θα μπαίναμε στο ευρώ. Γιατί, μου το είπε. Μου λέει «τώρα θα έχετε το μάρκο. Έχετε εχέγγυα, δεν έχετε δάνεια, θα σας δίνουμε δάνεια».

Και τότε του λέω «ναι, αλλά δεν καταλαβαίνεις» (συνάδελφοι οικονομολόγοι ήμασταν έτσι, συνάδελφοι σε εισαγωγικά), «ότι αυτό θα δημιουργήσει μια φούσκα; Θα δημιουργήσει κάποια χρόνια μιας ψεύτικης μεγέθυνσης (για να μην πω “ανάπτυξης”), ότι αυτό θα δημιουργήσει φούσκες; Θα σκάσουν και μετά ο λαός που θα έχει δανειστεί από εσάς όλα αυτά τα χρήματα δεν θα μπορεί να τα αποπληρώσει;». «Ε», μου λέει, «και τι μας νοιάζει; Θα τους πάρουμε τα σπίτια».

Σας θυμίζει τίποτα αυτό; Δεν μας πήραν όμως μόνο απλά τα σπίτια όταν το 2009, 2010, 2011 έσκασε η φούσκα, φίλες και φίλοι. Μας τα πήραν όλα. Πέραν από τα σπίτια, μας πήραν τη ΔΕΗ, την κάναν κομματάκια, τη μοίρασαν στους πέντε ολιγάρχες και σε ένα hedge fund από το Λονδίνο, το Isle of Man, δεν ξέρω πού στο διάολο είναι η CVC, έτσι; Δεν μας πήραν μόνο τη ΔΕΗ. Μας πήραν τους αυτοκινητόδρομους. Μας πήραν τα τρένα, τα σπάσανε, δώσανε τα βαγόνια και τις αμαξοστοιχίες σε μια πτωχευμένη ιταλική εταιρεία, για να πάρουν και οι Ιταλοί κάτι, για να δεχθούν το ότι δίνουν το λιμάνι του Πειραιά στους Κινέζους, στην COSCO.

Και τα δώσανε τα τρένα στην πτωχευμένη ιταλική εταιρεία για ένα λόγο. Γιατί δεν θέλανε να έχουμε ασφαλές, γρήγορο, φτηνό δημόσιο τρένο. Γιατί; Γιατί βασιζόντουσαν στα τεράστια ποσά που θα έβγαζαν οι φίλοι τους οι ολιγάρχες που θα παίρνανε την Εγνατία, την Εθνική Οδό κτλ. από τα διόδια και τα καύσιμα.

Ξέρετε, συνωμοσία δεν ήταν. Ήταν όμως σχέδιο, το οποίο τους βγήκε πάρα πολύ καλά. Αυτή τη στιγμή ξέρετε ότι η Ελλάδα θεωρείται στο εξωτερικό, εννοώ μεταξύ των χρηματιστών, των τραπεζιτών, του Νταβός, των ανθρώπων της Wall Street, του Λονδίνου, του Σιτι του Λονδίνου, του χρηματιστηρίου της Φραγκφούρτης, θεωρείται η χήνα που γεννάει τα χρυσά αυγά;

Γιατί όταν έρχονται και παίρνουν ένα κόκκινο δάνειο εδώ κοψοτιμής, δίνουν 5% της αξίας του για να το πάρουν. Αν το πουλήσουν, το αρχέγγυο, το ακίνητο, το οποίο έρχεται πακέτο με αυτό το δάνειο 50%-60%, έχουν βάλει πέντε και έχουν πάρει εξήντα. Τέτοια ποσοστά κέρδους δεν υπάρχουν ούτε στη Σιγκαπούρη, δεν υπάρχουν ούτε στην Ταϊλάνδη, πόσο μάλιστα στις νότιες πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών.

Γι’ αυτό ακούν Ελλάδα και βλέπουν σήματα δολαρίων στο μυαλό τους. Βεβαίως θεωρούν την Ελλάδα τον ιδανικό τόπο για αυτούς, ακόμα και όταν παίρνουν ομόλογα, δηλαδή δάνεια του Ελληνικού Δημοσίου που είναι πτωχευμένο. Ξέρετε, όταν εγώ έφυγα από το υπουργείο Οικονομικών το χρέος ήταν 302 δισ. ευρώ. Σήμερα είναι 406 δισ. ευρώ. Δεν σας λέω τίποτα άλλο.

Κι όμως, όποιοι αγοράζουν ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου βγάζουν χρήμα, σπαρταριστό και λαχταριστό. Γιατί; Όλοι ξέρουν ότι είναι πτωχευμένο το Ελληνικό Δημόσιο, αλλά δεν έχει σημασία.

Όσο ο ελληνικός λαός λεηλατείται με τα κόκκινα δάνεια, από το χρηματιστήριο ενέργειας, το καρτέλ ενέργειας, από τους αυτοκινητόδρομους, από τα αεροδρόμια που δώσαμε, όπως της Θεσσαλονίκης, που τα δώσαμε στη Fraport. Το ξέρετε ότι δώσανε χρήματα για να το αγοράσουν, τα οποία τα δανείστηκαν από εσάς; Από τις τράπεζες τις ελληνικές πήραν το 1,2 δισ. ευρώ για να αγοράσουν τα 14 αεροδρόμια, συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας εδώ, το αεροδρόμιο Μακεδονίας. Δεν πλήρωσαν τίποτα από την τσέπη τους για να το πάρουν.

Το ανακαινίσανε, θα μας πούνε. Ναι, με δικά μας λεφτά, το ξέρετε; Ξέρετε ότι κάθε ευρώ που δώσανε για να ανακαινίσουν το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης, πάρθηκε από το ελληνικό ΕΣΠΑ; Δεν το έβαλε η Fraport, το Γερμανικό Δημόσιο. Γιατί η Fraport είναι κρατική εταιρεία. Δηλαδή, με άλλα λόγια, όταν δώσαμε αυτά τα 14 αεροδρόμια, συνειδητοποιήσατε ότι τα εθνικοποιήσαμε; Αλλά με το λάθος έθνος. Tα πήρε το γερμανικό έθνος.

Λοιπόν, κάθε ευρώ κέρδους που βγάζει η Fraport από το αεροδρόμιο Μακεδονίας, Σαντορίνης, Μυκόνου, Χανίων και τα λοιπά πάει στα Κέιμαν, δεν πάει καν στην Γερμανία, να πεις ότι το πήρε ευρωπαϊκή χώρα. Στα Κέιμαν Άιλαντς πάει. Λοιπόν, αυτό ήταν σχέδιο. Δεν είχαν φανταστεί ότι θα τους κάτσει τόσο καλά.

Προχτές μιλούσα με τη συνάδελφό μου και φίλη μου σε προσωπικό επίπεδο, αν και πολιτικά δεν είμαστε πλέον καθόλου κοντά, με τη Λούκα Κατσέλη. Την ξέρετε τη Λούκα Κατσέλη; Ο Νόμος Κατσέλη;

Η Λούκα Κατσέλη πρέπει να πω ήταν σημαντικός άνθρωπος, γιατί ευθύνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό για το ότι είμαι στην Ελλάδα. Ήταν πρόεδρος του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών όταν γύρισα από την Αυστραλία το 2000. Και μου λέει, «Βρε Γιάνη, τι είναι αυτή η επανάκτηση;».

Λοιπόν, δεν πρόλαβα να της απαντήσω γιατί είχαμε μια πανεπιστημιακή συνάντηση, αλλά θα το πω σε εσάς, τι είναι αυτή η επανάκτηση. Ε, να πάρουμε πίσω όλα αυτά τα εργαλεία που μας βούτηξαν για να μας λεηλατούν. Θυμάστε τη συνάντησή μου, την συνεύρεσή μου με το μέλος του δ.σ. της Deutsche Bank σε εκείνο το αεροπλάνο;

Τι μου είχε αναφέρει; Τι μου είχε προβλέψει; Ότι θα μας λεηλατήσουν. Ότι μέσα από το χρέος, το ιδιωτικό και το δημόσιο, θα κερδίσουν χρήματα και όταν εμείς θα πτωχεύσουμε θα μας πάρουν περιουσιακά στοιχεία.

Σπίτια, μέσω των κόκκινων δανείων, υποδομές, αεροδρόμια, την ίδια την εφορία. Η ΑΑΔΕ, Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, αυτό που λέγαμε κάποτε η εφορία, το «Α» το πρώτο, λέει ότι είναι «ανεξάρτητη». Τι ξέρετε τι σημαίνει ανεξάρτητη; Είναι ανεξάρτητη από τη λαϊκή κυριαρχία των Ελλήνων. Είναι απολύτως εξαρτημένη από την τρόικα. Με άλλα λόγια, έχουμε εκχωρήσει την εφορία. Το ξέρει ότι αυτή τη στιγμή ο κύριος Πιερρακάκης, δεν ξέρει σε ποιους server, σε ποιους κεντρικούς υπολογιστές είναι στοιβαγμένα τα φορολογικά στοιχεία των Ελλήνων πολιτών;

Εγώ ξέρω πού είναι. Είναι στην AWS, στην Amazon, κάπου στην Αμερική. Με άλλα λόγια, ο κύριος Τζεφ Μπέζος, τεχνοφεουδάρχης με πολύ βαρύ βιογραφικό στο να λειτουργεί εναντίον των λαών, συμπεριλαμβανομένου και του αμερικανικού λαού, κατέχει αυτή τη στιγμή, μπορεί να πατήσει ένα κουμπί και ο Έλληνας πρωθυπουργός, ο υπουργός Οικονομικών, να μην έχει πρόσβαση στα ελληνικά φορολογικά στοιχεία. Αυτό σημαίνει επανάκτηση. Να τα πάρουμε όλα πίσω.

Και η επανάκτηση, φίλες και φίλοι, μόνο αριστερή μπορεί να είναι. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί κάποιες, κάποιοι έρχονται και μου λένε, «Βρε Γιάνη, τι κόλλημα είναι αυτό με την Αριστερά; Αυτό το αριστερά-δεξιά δεν είναι πια παρωχημένο;». Ε, είναι παρωχημένο αν πιστεύεις ότι ο Τσίπρας και η ΕΛΑΣ είναι αριστερό πράγμα. Αλλά δεν είναι καθόλου παρωχημένο, αν σε ενδιαφέρει η ουσία. Ο λόγος για τον οποίο η χώρα μας ερημοποιείται. Ο λόγος για τον οποίο τα μαγαζιά κλείνουν. Οι φούρνοι της γειτονιάς κλείνουν. Οι μισοί γιατροί, νέοι και νέες, που αποφοιτούν φέτος, τώρα αυτόν τον Ιούνιο από τις Ιατρικές Σχολές φεύγουν στο εξωτερικό. Αυτός είναι ο λόγος. Η λεηλασία. Το γεγονός ότι μας πήραν ιδιωτικές και δημόσιες περιουσίες.

Και τι πρέπει να κάνουμε; Να τις επανακτήσουμε. Και γιατί αυτό είναι αριστερή πρόκληση; Είναι αριστερή πολιτική. Η σοσιαλδημοκρατία, το λένε οι ίδιοι οι άνθρωποι, τι τους ενδιαφέρει; Η αναδιανομή εισοδημάτων. Να πάρεις κάποια ευρώ από έναν πλούσιο, να τα δώσεις σε έναν φτωχό. Αυτό δεν είναι επανάκτηση, φίλες και φίλοι. Αυτό είναι αναδιανομή. Είναι επιδόματα. Είναι φιλοδωρήματα. Έτσι κι αλλιώς, όλοι αυτοί που μιλάνε, είτε είναι ο Μητσοτάκης, είτε είναι ο Ανδρουλάκης, είτε είναι ο Τσίπρας, που μιλάνε για στήριξη κάποιων κοινωνικών στρωμάτων.

Και ο Μητσοτάκης το λέει, δίνει αυτός, είναι ο βασιλιάς των επιδομάτων. Απλά ο Τσίπρας λέει θα δώσει πιο πολλά.

Τι ουσιαστικά λένε; Ψηφίστε εμάς για να μη γίνει επανάκτηση, για να μην πάρουμε πίσω, ο ελληνικός λαός, τη ΔΕΗ, για να μην πάρουμε πίσω τα αεροδρόμια, για να μην πάρουμε πίσω τους αυτοκινητόδρομους, για να μην πάρουμε πίσω τα τρένα.

Η Ελλάδα είναι η χήνα που γεννάει τα χρυσά αυγά για τη διεθνή ολιγαρχία. Είναι η χώρα στην οποία οι Έλληνες ολιγάρχες αυτή τη στιγμή τρίβουν τα μάτια τους, δεν πιστεύουν ότι αυτή η κρίση τους βγήκε σε τόσο πολύ μεγάλο καλό.

Αν είσαι αυτή τη στιγμή ολιγάρχης, για μια στιγμή για σκεφτείτε ότι είστε, βάλτε τον εαυτό σας στη θέση ενός ολιγάρχη. Είσαι ολιγάρχης. Τι δε θέλεις να γίνει αυτή τη στιγμή; Τι δεν θέλεις να συζητιέται; Δε θέλεις να συζητιέται η δική σου συνεισφορά, του ολιγάρχη, στην λεηλασία των ανθρώπων. Δεν θέλεις.

Θέλεις να μιλάει ο κόσμος για δικαιοσύνη, να μιλάνε στα κανάλια για σκάνδαλα, να υπάρχει όλη αυτή η ποδοσφαιρικού τύπου συζήτηση. Ποιον προπονητή θα πάρει το τάδε κόμμα; Θα γίνει μεταγραφή; Θα πάει ο τάδε βουλευτής από το ένα κόμμα στο άλλο κόμμα; Θα κερδίσει ο Τσίπρας; Θα είναι ο ΠΑΟΚ ή ο Άρης; Μην απαντήσετε τώρα σε αυτόν τον χώρο, γιατί είναι επικίνδυνα ερωτήματα αυτά, έτσι; Για να μη μιλήσω για τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό. Πω, πω, πω, εμείς οι Πανιώνιοι έχουμε τέτοια θέματα.

Λοιπόν, δεν θέλεις να συζητηθεί ο ρόλος σου. Γι’ αυτό τα κανάλια που σου ανήκουν. Γιατί κάκα τα ψέματα, αυτοί που έχουν τις εταιρείες παραγωγής και διανομής και παροχής ενέργειας και τους αυτοκινητόδρομους έχουν και τα κανάλια. Αυτό δεν ισχύει σε καμία άλλη καπιταλιστική χώρα. Εγώ δεν ξέρω καμία. Υπάρχουν μεγιστάνες του Τύπου και των καναλιών, αλλά να έχουν οι μεγιστάνες του τύπου και των καναλιών και τους αυτοκινητόδρομους και την ηλεκτρική ενέργεια και τα πάντα, αυτό μόνο στην Ελλάδα. Είμαστε μια ιδιαίτερη «μπανανία» ως αποτέλεσμα των μνημονιακών πολιτικών. Μην το ξεχνάμε αυτό.

Δεν είναι ο καπιταλισμός ίδιος παντού. Δεν είναι πουθενά κοινωνικός, δεν είναι πουθενά εκπολιτισμένος, δεν είναι πουθενά ανθρώπινος. Αλλά κάπου είναι πιο βάναυσος από αλλού. Όπως ήταν επί Πινοσέτ ο καπιταλισμός μπρουτάλ και ήταν ένας καπιταλισμός που βασιζότανε στους σκοτωμένους και στους βασανισμένους, σήμερα στην Ελλάδα ο καπιταλισμός, αυτή η ιδιόμορφη μορφή ολιγαρχίας, παίρνει την χειρότερη μορφή της σε αυτή τη χώρα. Γι’ αυτό η χώρα μας είναι μη βιώσιμη.

Τι θέλεις λοιπόν εσύ ο ολιγάρχης; Θέλεις ένα πολιτικό σύστημα το οποίο να έχει ένα κόμμα, είναι μονοκομματικό το σύστημά μας, με τρεις συνιστώσες. Νέα Δημοκρατία, Ανδρουλάκης, Τσίπρας. Αυτό θέλεις. Και όσο μικρότερες οι διαφορές μεταξύ τους, τόσο μεγαλύτερη η κακοφωνία που δημιουργούν, φωνάζοντας ο ένας στον άλλον. Γιατί όταν δεν έχεις πράγματα να σε χωρίζουν, δημιουργείς κακοφωνία, για να φαίνεται ότι έχεις πράγματα που σε χωρίζουν.

Ακούσατε τις προτάσεις Τσίπρα για την ηλεκτρική ενέργεια; Ήταν σαν να ήταν γραμμένη από το καρτέλ ενέργειας που γνωρίζει το μίσος του ελληνικού λαού απέναντί τους και θέλει να κάνει κάτι για να το μαλακώσει. Και λέει, «Θα σας δώσουμε μερικές κιλοβατώρες. Πάρτε μια. Αντί να σας δώσουμε φιλοδώρημα, θα σας δώσουμε μερικές -όχι δωρεάν, προς θεού- φθηνότερες κιλοβατώρες. Να έχετε να ανάβετε και καμιά λάμπα».

Αλλά ο φούρνος της γειτονιάς, ο οποίος θέλει πολλές κιλοβατώρες, θα εξακολουθεί να κλείνει. Εδώ βγαίνει ο Μυτιληναίος. Ακούστε, για δώστε βάση σε αυτό, γιατί νομίζω ότι αυτό πραγματικά είναι μοναδικό στην παγκόσμια Ιστορία των εκμεταλλευτικών συστημάτων. Όταν έσπασαν τη ΔΕΗ, έδωσαν ένα κομμάτι της στον Μυτιληναίο. Ο οποίος είχε ήδη το Αλουμίνιο, το οποίο χρώσταγε παρεμπιπτόντως τεράστια ποσά στη ΔΕΗ. Αντί να τα πάρει, πήρε και τη ΔΕΗ, ένα κομμάτι της ΔΕΗ. Έτσι; Και τώρα είναι και αλουμινάς και ενεργειάς. Ωραία; Σας χρεώνει μέσα από την Protergia και τα διάφορα αυτά ένα σκασμό ποσοστά κέρδους, τα οποία τα εξάγει αρπακτικά από την ελληνική οικονομία.

Αλλά έχει και το Αλουμίνιο, το οποίο είναι ενεργοβόρο, καίει πολλή ενέργεια. Και βγαίνει, δεν ξέρω αν τον έχετε ακούσει και για την ακρίβεια μιλάει και πάρα πολύ σωστά. Λέει ότι η ελληνική βιομηχανία δεν έχει μέλλον σε αυτή τη χώρα όσο η ενέργεια είναι τόσο ακριβή. Μα εσύ δεν την παράγεις; Και μας «γδύνεις» πουλώντας μας την κάθε κιλοβατώρα που παράγεις από φωτοβολταϊκά που πήρες με τα δικά μας χρήματα, σαν να τα είχες παραγάγει από το πιο ακριβό φυσικό αέριο που ήρθε από το Τέξας; Αλλά αυτό είναι. Έχουν καταπληκτικές ικανότητες να διχάζονται, να μιλάνε ως αλουμινάδες και ως ενεργειάδες.

Είδατε ποια είναι η διαφορά μεταξύ της εναλλαγής, το «α, ας φύγει ο Μητσοτάκης, να έρθει ο Τσίπρας ή ο Ανδρουλάκης ή κάποιος άλλος», και της επανάκτησης; Η εναλλαγή τι λέει; Να έρθει κάποιος άλλος να μας δώσει μερικά φιλοδωρήματα είτε υπό τη μορφή μιας 13ης κουτσουρεμένης σύνταξης για τους συνταξιούχους, αν θέλουμε και όποτε θέλουμε το Δεκέμβρη (αυτό το οποίο ξεκίνησε ο Τσίπρας και το συνέχισε ο κύριος Μητσοτάκης) είτε πάρτε μερικές φτηνές κιλοβατώρες.

Γιατί γίνεται αυτή η συζήτηση; Για να τσακώνονται μεταξύ τους για το αν το επίδομα θα είναι με χρήματα ή με φτηνές κιλοβατώρες, για να μην συζητάται η επανάκτηση της ενιαίας ΔΕΗ. Αυτό που εμείς συζητάμε. Γιατί νομίζετε ότι κάθε φορά που βγαίνουμε εμείς, εγώ, άλλοι συνοδοιπόροι, συντρόφισσες, σύντροφοι στα κανάλια, τις σπάνιες φορές που βγαίνουμε. Το πρώτο ερώτημα που μας θέτουν -και ξέρετε, δεν είναι οι δημοσιογράφοι που το θέτουν. Είναι η ψείρα στο αυτί του δημοσιογράφου που είναι συνδεδεμένη με το control, το οποίο control είναι συνδεδεμένο με τον ολιγάρχη στον οποίο ανήκει και η ενέργεια και το κανάλι. Και η ψείρα λέει στο δημοσιογράφο, στη δημοσιογράφο: «Ρώτα τον. Θα πάει με τον Τσίπρα; Θα πάει με τον Κοτζιά; Θα πάει με τον Σακελλαρίδη; Θα πάει με τον…» Γιατί αυτή τη συζήτηση θέλουν. Θέλουν ποδοσφαιρική συζήτηση. Γιατί; Να μη συζητηθεί η επανάκτηση.

Γι’ αυτό εμείς τη βάζουμε σε πρώτο πλάνο και γι’ αυτό λέμε ότι «παιδιά και να μη θέλουμε να είμαστε αριστεροί, δεν μπορούμε να μην είμαστε αριστεροί. Γιατί τι είναι αυτό που διαφοροποιεί την Αριστερά, τη ριζοσπαστική Αριστερά, την ενωτική ριζοσπαστική Αριστερά από τη σοσιαλδημοκρατία; Η σοσιαλδημοκρατία μιλάει για μεταφορά εισοδημάτων. Εμείς μιλάμε για δήμευση, επανάκτηση των ιδιωτικών περιουσιών (κόκκινα δάνεια, σπίτια) και των δημόσιων αγαθών, των δημόσιων υποδομών που μας πήραν για να μας λεηλατούν.

Και πού είναι η Αριστερά;

Δεν είμαστε οι μόνοι αριστεροί. Δεν έχουμε το μονοπώλιο ούτε της αριστεροσύνης, ούτε του ήθους, ούτε της ευφυΐας. Όμως το ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά είμαστε ο μοναδικός πόλος της ριζοσπαστικής Αριστεράς που μιλάει για επανάκτηση, που είμαστε όρθιοι, που είμαστε εκεί. Στο 2,8%, 2,9%, 3,1%, 3,2%, 2,6%; Δεν έχει σημασία. Είμαστε εκεί. Είμαστε έτοιμοι να μπούμε στη Βουλή. Έχει σημασία να μπούμε στη Βουλή; Ναι, έχει σημασία να μπούμε στη Βουλή.

Ο κοινοβουλευτισμός, η αστική δημοκρατία είναι βαθιά αντιεπαναστατικός. Είναι βαθιά προβληματικός. Διαβρώνει συνειδήσεις. Το έχω ζήσει μέσα στο Κοινοβούλιο, βλέποντας συντρόφους, συντρόφισσες να μεταλλάσσονται. Το ξέρουμε αυτό. Κάποιοι από εμάς, κάποιες από εμάς, δε μεταλλαχτήκαμε. Και τυχαίνει να είμαστε εδώ σήμερα, σε αυτή την όμορφη συντροφιά, σε αυτή την ταράτσα. Όχι όλες και όλοι, αλλά αρκετές και αρκετοί.

Γιατί χρειάζεται;

Χρειάζεται γιατί αν δεν είσαι μέσα στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι, δεν μπορείς να έχεις πρόσβαση στον κόσμο. Γιατί κάθε 2 χρόνια έχουμε μια διετία που είναι προεκλογική και αν δε συμμετέχεις σε αυτό τον διάλογο και αν δεν είσαι με το ένα πόδι μέσα στη Βουλή, απλά δεν ακούγεσαι καθόλου. Ακούγομαστε που ακούγομαστε πολύ λίγο. Δε θα ακουγόμασταν καθόλου.

Το πρόταγμα λοιπόν της επανάκτησης, το οποίο είναι αναπόσπαστο κομμάτι της απελευθέρωσης της χώρας από τη μη βιωσιμότητα και από αυτά που έλεγε η Αναστασία πριν, από την συστηματική υποβάθμιση των δικαιωμάτων, τη συστηματική υποβάθμιση της δημοκρατίας, που είναι αναπόφευκτο κομμάτι της ολιγαρχικής διαδικασίας, αυτό το πρόταγμα της επανάκτησης, που είναι το μοναδικό εμπόδιο που μπορεί να μπει μπροστά στο διάβα της ολιγαρχίας, απλά δεν θα μπορέσει να ακουστεί, δεν θα μπορέσει να ευοδωθεί.

Εμάς τι μας ενδιαφέρει; Εμάς μας ενδιαφέρει η δημιουργία ενός πραγματικού αντιολιγαρχικού μπλοκ, το οποίο θα έχει ως όραμα τον σοσιαλισμό, που είναι το επιστέγασμα, είναι η λογική κατάληξη της επανάκτησης. Για να γίνουν αυτά όμως, έχει πολύ μεγάλη σημασία να μπορούμε να μιλάμε στον κόσμο εκεί έξω που δεν ενδιαφέρεται για εμάς, που δεν ενδιαφέρεται για κόμματα. Γιατί το μεγάλο, όπως έλεγε ο Χρήστος πριν, το μεγάλο πλήγμα στην Αριστερά, στη Δημοκρατία, στην πολιτική ήταν εκείνο το δημοψήφισμα του 2015. Εμείς δεν κοιτάμε στο 2015, κοιτάμε στο 2035, αλλά πρέπει να το πούμε αυτό. Το 2015 έχασε η Αριστερά την αξιοπιστία της. Δεν έχει σημασία ποιος πρόδωσε, ποιος δεν πρόδωσε. Και εμείς πρέπει να την ξανακερδίσουμε. Αλλά για να το κάνουμε αυτό δε θα πάμε στον κόσμο έξω να πούμε «η λύση είναι η Αριστερά». Πώς θα το μεταφέρουμε αυτό; «Η λύση είναι η επανάκτηση. Σου πήραν το σπίτι. Πρέπει να το πάρουμε πίσω. Θα πτωχεύσουν τα funds ή εσύ; Εμείς λέμε να πτωχεύσουν τα funds. Εσύ τι λες;».

Δεν υπάρχει πιθανότητα ο φούρνος της γειτονιάς να μην κλείσει αν δεν πάρουμε πίσω το καρτέλ ενέργειας. Επανάκτηση. Επανάκτηση είναι αριστερό πρόταγμα, έτσι; Και η Αριστερά είναι εδώ. Αυτό είναι το ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά.

Εμείς δεν έχουμε μέσα μαζικής ενημέρωσης, εξαπάτησης, στη δούλεψή μας. Ευτυχώς. Εσείς όλες και όλοι είστε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα μέσα με τα οποία θα πρέπει το πρόταγμα της επανάκτησης και η συνειδητοποίηση ότι η Αριστερά είναι εδώ να το μεταδώσετε. Υπάρχουν πάρα πολλές και πάρα πολλοί εκεί έξω, πραγματικές αγωνίστριες, πραγματικοί αγωνιστές, που ανήκουν σε άλλες οργανώσεις, οι οποίες δεν θέλουν να μας ακούνε.

Υπάρχουν και άλλες οργανώσεις που εμείς έχουμε συγκεκριμένα πολιτικά προβλήματα, όπως για παράδειγμα με τη ΛΑΕ, που συμπορευτήκαμε αδελφικά, συντροφικά, για χρόνια, αλλά που έδειξαν συμπεριφορές οι οποίες παραβιάζουν βασικές αξίες της Αριστεράς και δεν μπορούμε να πάμε μαζί τους. Όμως, τι πρέπει να σκεφτούμε; Και πρέπει να το σκεφτούμε όλες και όλοι μαζί. Ο κόσμος εκεί έξω που δεν ανήκει σε εμάς, έχει κάποια «κολλήματα», δε θέλει να έρθει στην παράταξή μας. Αλλά είναι αγωνιστές και αγωνίστριες που στους δρόμους, στα κινήματα συμπορευόμαστε χρόνια τώρα και θα συμπορευόμαστε μέχρι να πεθάνουμε.

Επειδή έχουμε το προνόμιο, για το οποίο έχουμε δουλέψει πολύ συστηματικά, να είμαστε ο μοναδικός πόλος της ριζοσπαστικής Αριστεράς που είμαστε όρθιοι, εμείς να δείξουμε την ανωτερότητα και να ανοίξουμε τα ψηφοδέλτιά μας σε αυτούς τους ανθρώπους. Όχι για να τους πάρουμε από τις οργανώσεις τους, για να καταστραφούν οι οργανώσεις τους και να φθίνουν και να διαλυθούν, αλλά γιατί πρέπει να δείξουμε εμείς τι σημαίνει Ενωτική Αριστερά. Σημαίνει ότι έχουμε κάνει εμείς την κίνηση, όντας ο πόλος ο οποίος είναι όρθιος, να ανοίξουμε τη βεντάλια στο πλαίσιο μιας λίστας ανθρώπων που έρχονται να συμπληρώσουν τα δικά μας στελέχη, τα δικά μας μέλη, τους ανθρώπους που οι δικές μας οργανώσεις βάσης θα επιλέξουν, δείχνοντας στην κοινωνία ότι δεν είμαστε εδώ για το μαγαζάκι μας.

Για εμάς η ενότητα της Αριστεράς δεν είναι η σκέψη να φτιάξουμε ένα «καρτέλ» με άλλες μικρές οργανώσεις της Αριστεράς μόνο και μόνο για να μπούμε στη Βουλή. Όχι, ακριβώς το αντίθετο φίλες και φίλοι. Επειδή θα μπούμε στη Βουλή χωρίς αυτή την φιλοξενία στην οποία αναφέρομαι, επειδή θα μπούμε στη Βουλή, είμαστε εμείς αυτοί που θα δώσουμε ζωτικό χώρο σε ανθρώπους και σε οργανώσεις στις οποίες ανήκουν, για να αναζωογονηθούν και εκείνες και εκείνοι. Και ας ανεξαρτητοποιηθούν την επόμενη μέρα, σε περίπτωση που κάποιοι, κάποιες από αυτές μπουν στη Βουλή.

Νομίζω ότι πρέπει να ξεφύγουμε από τα ασφυκτικά πλαίσια στα οποία έχει εγκλωβιστεί η Αριστερά από μόνη της όσον αφορά ένα savoir vivre μεταξύ μας. Αυτό το καταθέτω σήμερα εδώ απόψε για να το σκεφτούμε. Είμαστε ήδη σε προεκλογική εκστρατεία. Οι οργανώσεις του ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, συνθέτουν τα ψηφοδέλτιά μας. Ήδη απ’ ότι ακούω γύρω στις μισές θέσεις στα ψηφοδέλτιά μας έχουν συμφωνηθεί από τα κάτω, όχι από τα πάνω.

Και καταθέτω αυτή την πρόταση έτσι ώστε εσείς που είστε στην τοπική κοινωνία, εδώ στη Θεσσαλονίκη, άλλοι στα Γρεβενά, άλλοι στις Σέρρες, να κάνετε τις κινήσεις τις ενωτικές στο πλαίσιο των κινημάτων και να προσφέρετε ζωτικό χώρο σε ανθρώπους που μπορεί να μην θέλουν να έρθουν στην παράταξή μας, αλλά που καταλαβαίνουν ότι το πρόταγμα της επανάκτησης είναι καίριο, όχι μόνο για εμάς, αλλά και για αυτές και για αυτούς.

Η Ηρώ τελείωσε την ομιλία της με κάτι που είχε πει στην προηγούμενη ομιλία. Ε, θα το κάνω και εγώ. Εσύ χρησιμοποίησες τη Σιμόν Βέιγ, εγώ θα χρησιμοποιήσω τη Χάνα Αρέντ, η οποία είχε πει ότι κάθε επανάσταση φαίνεται αδύνατη πριν γίνει και αναπόφευκτη αφού γίνει. Ας την κάνουμε αναπόφευκτη. Σας ευχαριστώ.

Θέλεις να μαθαίνεις για τις δράσεις του ΜεΡΑ25; Γράψου εδώ.