Με μεγάλη επιτυχία και παρουσία πολλών εκατοντάδων ανθρώπων, και με κεντρικό σύνθημα «Αριστερά είναι εδώ», πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 3 Ιουνίου στον κινηματογράφο ΤΡΙΑΝΟΝ η κεντρική πολιτική εκδήλωση της συμμαχικής παράταξης ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά. Μιλώντας σε μια γεμάτη αίθουσα, ο γραμματέας του ΜέΡΑ25 και επικεφαλής της παράταξης, Γιάνης Βαρουφάκης έκανε άνοιγμα στην ευρύτερη Ριζοσπαστική, Οικολογική, Φεμινιστική Αριστερά και μίλησε για το πως η λύση είναι ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ, όχι ΕΝΑΛΛΑΓΗ.
Βίντεο της ομιλίας:
Ολόκληρη η ομιλία του Γιάνη Βαρουφάκη:
Θέλω μια στιγμή να μπείτε στη θέση του ταξικού εχθρού. Του ολιγάρχη για τον οποίο όλα πηγαίνουν περίφημα.
Φαντάσου για λίγο τον εαυτό σου ολιγάρχη που του ανήκουν δυο-τρία εργοστάσια παραγωγής ηλ. ενέργειας από φυσικό αέριο. Έχεις και μπόλικα φωτοβολταϊκά που πήρες με λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης για να τα στήσεις σε γαίες που κατάσχεσαν φαντς από αγρότες λόγω κόκκινων δανείων που είχαν λάβει από την τ. Αγροτική τα οποία μετά πέρασαν στην Πειραιώς που τα πούλησε κοψοτιμής στα φαντς, τα οποία σου έδωσαν αυτές τις γαίες για ένα κομμάτι ψωμί. Έχεις βέβαια κι ένα αυτοκινητόδρομο, εργολαβίες και, προφανώς, και κανένα κανάλι να ασκείς πίεση στην δήθεν εξουσία.
Το ερώτημα τίθεται: Τι θα ήθελες διακαώς να ΜΗΝ συζητιέται στο κανάλι σου, στα άλλα κανάλια, στον δημόσιο διάλογο γενικότερα; Θέλει ρώτημα; Θα ήθελες η κουβέντα να μην σε αγγίζει. Να μην ακούγεται κιχ για τα λάφυρα που βούτηξες για να ξεζουμίζεις τον κόσμο. Για τον ρόλο σου στο φούντωμα της ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ. Απαιτείς να πνίγεται κάθε φωνή που τολμά να μιλά για ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ – την ιδέα να τα πάρει όλα πίσω ο λαός: τα εργοστάσια σου παραγωγής ηλ. ρεύματος, τα φωτοβολταϊκά σου, τον αυτοκινητόδρομό σου, το κανάλι σου.
Και ποιος ο ιδανικός τρόπος να πέσει πέπλο σιωπής πάνω από όλα αυτά; Απλό: Να μιλάνε όλοι για το «ματσάκι» Ανδρουλάκης-Τσίπρας, για το ποιος χάνει από το κόμμα Καρυστιανού, για το τι ακριβώς σκέφτονται οι 7 που έφυγαν από τη Νέα Αριστερά, για το ποιος βουλευτής θα πάει που. Τι σε νοιάζει εσένα ποιος από αυτούς θα ρίξει, αν ρίξει, τον Μητσοτάκη εφόσον δεν σε ενοχλούν – εφόσον ούτε Ανδρουλάκης ούτε Τσίπρας τολμούν να μιλήσουν για ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ της περιουσίας «σου», της περιουσίας μας; Δεδομένου ότι το μεταξύ τους μένος, η κόντρα ΠΑΣΟΚ-ΕΛΑΣ δεν αφορά εσένα ή τα λάφυρα που απέκτησες από το 2010 και μετά [με τη γενναιοδωρία, πρωτίστως της τρόικας, αλλά βασικά του Μεγάλου Ολιγαρχικού Μονοκόμματος ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Τσίπρας] τι σε μέλλει εσένα;
Λογικό δεν είναι; Όπως λογικό είναι κάθε μέρα να ορμηνεύεις τους δημοσιογράφους που έχεις στη δούλεψή σου να μας ρωτούν ξανά και ξανά, εμμονικά, το ίδιο πράγμα: Θα πάτε με τον Τσίπρα; Με τον Τσακαλώτο; Άντε με τον Κοτζιά; Ερωτήσεις, με άλλα λόγια, που θέτει όποιος ξορκίζει την ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ – ή, για την ακρίβεια, που ξορκίζει την όποια συζήτηση των δεινών που πνίγουν τους πολλούς, συζήτηση που ίσως να… γεννήσει την ιδέα της ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗΣ.
Αντιμέτωποι με αυτές τις ερωτήσεις που σκοπεύουν να μας αποπροσανατολίζουν, τις οποίες όμως μας τις θέτουν και δικοί μας άνθρωποι – βασανισμένοι άνθρωποι εκεί έξω που επηρεάζονται από το κους-κους των καναλιών – υποχρέωσή μας είναι να απαντάμε χωρίς υπεκφυγές αλλά και χωρίς να χάνουμε την ευκαιρία να στρέφουμε την κουβέντα εκεί που πονάει τους ολιγάρχες και ανακουφίζει τους πολλούς.
Όταν ρωτάνε «Θα τα βρείτε με τον Τσίπρα;» απαντάμε ρωτώντας: «Με τον Πρωθυπουργό που υποθήκευσε τη δημόσια περιουσία σου για 99 χρόνια και που άνοιξε διάπλατα την πόρτα στα φαντς για να σε εξευτελίζουν;»
Όταν ρωτάνε «Θα τα βρείτε με τον Τσακαλώτο;» απαντάμε ρωτώντας: «Με τον Υπουργό Οικονομικών που ονόμασε μαξιλάρι τα νέα δανεικά που σου φόρτωσε και καταδίκασε εσένα και τα παιδιά σου να πληρώνετε υπερπλεονάσματα μέχρι να σβήσει ο ήλιος;»
Όταν ρωτάνε «Θα τα βρείτε με τον Κοτζιά;» απαντάμε ρωτώντας: «Με τον Υπουργό Εξωτερικών που έκανε την Ελλάδα αποικία, δορυφόρο, στρατηγικό εταίρο του γενοκτόνου Ισραήλ;»
Σ’ αυτό το τελευταίο έχω υποχρέωση να σταθώ. Τώρα που η Γάζα κείτεται σε ερείπια —κατακρεουργημένη, σαν λατρεμένο πρόσωπο μετά από μακροχρόνια κακοποίηση— το Ισραήλ προχωρά με ανατριχιαστική αποφασιστικότητα στην επόμενη πράξη του δράματος: την πράξη όπου, στο κρανίου τόπο που δημιούργησε ο στρατός του, δεν έχει μείνει ψυχή για ψυχή που να μην είναι, όχι απλά πληγωμένη αλλά, ανάπηρη. Άνθρωποι άρρωστοι, πεινασμένοι, άστεγοι, χωρίς δουλειά, χωρίς ελπίδα. Αυτές δεν είναι παράπλευρες απώλειες ενός πολέμου. Είναι Σχέδιο με το σίγμα κεφαλαίο.
Όπως είπε ο φίλος Γκίντεον Λέβι – και αυτός ξέρει, ξέρει! – πρόκειται για το προοίμιο της εκδίωξης. Σκεφτείτε το. Μια κοινωνία χωρίς δάσκαλους, χωρίς γιατρούς, χωρίς μηχανικούς, χωρίς δημοτικούς υπάλληλους, χωρίς μαγείρους, χωρίς νεκροθάφτες. Αυτό δεν είναι κοινωνία. Είναι σαν το μαντρί δίπλα στο λιμάνι όπου στοιβάζουν τα γελάδια πριν τα μεταφέρουν στο αμπάρι του πλοίου με το οποίο θα τα στείλουν κάργκο σε μέρη μακρινά. ΑΥΤΟ ήταν το Σχέδιο. Υπάρχει αμφιβολία; Όταν το σχολειό είναι ερείπιο, το νοσοκομείο συντρίμμια – όταν δεν έχει μείνει ούτε γραφείο κηδειών, πως να έχει μείνει ψυχή που να μην πάγωσε από τη δυστυχία; Ξάφνου», λένε στον εαυτό τους οι γενοκτόνοι, θα είναι πιο «εύκολο να διασκορπίσουν τους Παλαιστίνιους στις τέσσερις γωνιές της Γης. Σαν σπόρους από σπασμένο λοβό καταδικασμένους να μην ριζώσουν σε κανένα ξένο χώμα.
Πρέπει να το κατονομάσουμε αυτό. Όχι μόνο με οργή, αν και η οργή είναι ειλικρινής. Αλλά με τα κρύα, κρυστάλλινα δάκρυα της συνειδητοποίησης ότι Ισραήλ, Αμερική, Αίγυπτος, Εμιράτα, Ευρωπαϊκή Ένωση, ναι, και μαζί τους ΣΥΝΕΝΟΧΗ την επίσημη Ελλάδα του μονοκόμματος των κκ. Μητσοτάκη-Ανδρουλάκη-Τσίπρα, καθιστούν αδύνατη τη ζωή στη Γάζα για να επιβάλουν την εξορία ως την μόνη «επιλογή». Και η Δύση… παρακολουθεί. Συνοφρυώνεται. Και ζητά… αυτοσυγκράτηση. Αυτοσυγκράτηση; Δεν υπάρχει αυτοσυγκράτηση για έναν λαό που τον πνίγουν. Ένα μόνο πράγμα υπάρχει: Αντίσταση!
Για μας, για το «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά», μέρος αυτής της Αντίστασης είναι ένα τεράστιο ΟΧΙ στο να «ξεπλύνουμε» όποιον ή όποια ψήφισε τις συμφωνίες υποταγής της Ελλάδας στο Ισραήλ. Εκείνες κι εκείνους που επισκέφτηκαν το Τελ Αβίβ εκ μέρους του λαού μας για να υποκλιθούν στους νέους στρατηγικούς μας «συμμάχους».
Επανέρχομαι όμως στα δικά μας – στο πως παρεμβαίνουμε στον δημόσιο διάλογο που κυριαρχείται από την ολιγαρχική ατζέντα. Αναφέρθηκα στις μπανανόφλουδες με τις οποίες στρώνουν το δρόμο μας τα φερέφωνα της ολιγαρχίας. Πρέπει να μάθουμε να τις αποφεύγουμε. Και τις αποφεύγουμε. Όμως, πέραν αυτών, υπάρχουν κι οι πραγματικές κραυγές ενός κόσμου εκεί έξω που όντως πνίγεται από τη «Μητσοτάκης ΑΕ». Είναι η συντριπτική πλειονότητα που προσεύχεται να πέσει ο Μητσοτάκης. Που μας ρωτά πότε θα ενωθούμε να τον ρίξουμε. Που μας ψέγει ότι περιχαρακωνόμαστε στο «ξεπερασμένο», όπως το λένε συχνά, σχήμα Αριστερά-Δεξιά. Αλλά είναι και οι πιο αριστεροί, που δέχονται ότι ναι μεν η λύση είναι η Αριστερά, απαιτούν δε να μάθουν τι κάνουμε εμείς για την ενότητα της Αριστεράς. Σε αυτά τα ερωτήματα έχουμε ιερή υποχρέωση να απαντάμε λογικά, απλά και ταπεινά, προσφέροντας απαντήσεις κατανοητές.
Να ξεκινάμε θυμίζοντάς τους:
- ότι τα νοίκια είναι απλησίαστα επειδή φαντς και σέρβισερς μας βούτηξαν ενάμιση εκατομμύριο διαμερίσματα και μικρομάγαζα
- ότι ο λογαριασμός του ρεύματος σου προκαλεί εγκεφαλικό επειδή το καρτέλ ενέργειας συνωμοτεί εναντίον σου
- ότι αφού εσύ διέσωσες τις τράπεζες, τις χάρισαν σε αρπακτικά τα οποία τώρα απολύουν τραπεζικούς υπάλληλους την ώρα που σε χαρατσώνουν και οι μετοχές τους τινάζονται στα ουράνια
- ότι τόσα παιδιά σκοτώθηκαν στα Τέμπη επειδή μας πήραν τα τρένα, τα έσπασαν σε δύο και τρία κομμάτια, και τα κράτησαν επίτηδες απαρχαιωμένα ώστε να κερδίζουν από διόδια και καύσιμα οι «επενδυτές»
- ότι τα σουπερμάρκετ αυξάνουν τα κέρδη τους, την ώρα που αγοράζουμε λιγότερα, επειδή συμπράττουν για να λεηλατούν ταυτόχρονα και τους παραγωγούς και τους καταναλωτές.
Και τότε, αφού τα έχουμε πει αυτά, από μόνο του γίνεται σαφές πως καμία από αυτές τις πληγές δεν θα θεραπεύσει μια ΕΝΑΛΛΑΓΗ, αν δηλαδή απλά φύγει ο Μητσοτάκης. Θα θεραπευτούν ΜΟΝΟ αν επανακτήσουμε τα εργαλεία και τις υποδομές – τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία – που μας πήραν για να μας λεηλατούν. ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ λοιπόν. Να τα πάρουμε όλα πίσω. Αυτή είναι η μόνη διέξοδος της πλειοψηφίας. Και την ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ – που είναι επαναστατική καθώς αφορά την αναδιανομή περιουσιών κι όχι απλά εισοδημάτων – ΜΟΝΟ η Αριστερά τολμά να την προτείνει, να τη σχεδιάζει, να εργάζεται για να την πετύχει.
Κάπου εκεί, τους θυμίζουμε πως ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ απορρίπτουν την ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ. Να γιατί ο κάθε ξύπνιος ολιγάρχης τους λατρεύει, λατρεύει την Κεντροαριστερά: επειδή Ανδρουλάκης και Τσίπρας δηλώνουν πίστη και συμμόρφωση στις δεσμεύσεις τους προς την ΕΕ (που μας πήρε τα εργαλεία που τώρα πρέπει να επανακτήσουμε) και υπόσχονται, αντί για ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ, «γενναιόδωρα» επιδόματα (που αυξάνουν κι άλλο τιμές, νοίκια και χρέος) ή – ακόμα πιο προσβλητικά – που υπόσχονται «πατριωτικά» φιλοδωρήματα από τους ολιγάρχες-χορηγούς τους.
Όμως, κακά τα ψέματα: Το δόλωμα αυτό του ξύπνιου ολιγάρχη είναι δελεαστικότατο. Καλοί, καρδιακοί μας, άνθρωποι επιμένουν: «Εσάς πιστεύουμε. Όμως, για να πέσει ο Μητσοτάκης, θα ψηφίσω Τσίπρα όσο και να με πρόδωσε.» Πως απαντάμε; Μ’ ένα ερώτημα: Ψηφίζουμε για το αργυρό μετάλλιο στην Ολιγαρχική Ολυμπιάδα; Ή ψηφίζουμε για να μπει στην ατζέντα η ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ εκείνων που μας πήραν οι ολιγάρχες για να μας λεηλατούν; Νομίζω ότι, αν το πούμε τόσο απλά, ο κόσμος εκεί έξω θα καταλάβει εύκολα το σύνθημα «ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ υποδομών, δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, κι όχι επιδόματα, φιλοδωρήματα ή άλλες τέτοιου είδους προσβολές της νοημοσύνης μας. Και δεν είναι μόνο αυτό. Ο κόσμος εκεί έξω θα καταλάβει ότι πρόκειται για το ίδιο ερώτημα με το «Γιατί Αριστερά;»
Το επόμενο ερώτημα που πρέπει να απαντήσουμε είναι: Εσείς που την 5η Απριλίου εγκαινιάσατε στο Ωδείο Αθηνών τη συμμαχική παράταξη «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά», με τη συμμετοχή αυτόνομων οργανώσεων και πλήθος ανένταχτων της Αριστεράς – εσείς είστε οι μόνοι πραγματικά αριστεροί; Όχι βέβαια. Απόψε, από εδώ, δηλώνουμε ανοικτοί σε οργανώσεις, συλλογικότητες, πρωτοβουλίες του χώρου της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Κοινωνικής Οικολογίας.
Και με το ΚΚΕ, τη ΛΑΕ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το κομμάτι της Νέας Αριστεράς που παραμένουν στην ίδια «μεριά της Ιστορίας» με εμάς; Με αυτούς; Είμαι σαφής: Θα θέλαμε να συμπορευτούμε με όλες κι όλους αυτούς. Πως όμως;
ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΚΚΕ απορρίπτουν κάθε ενωτική μας πρωτοβουλία, απαντώντας με επιθέσεις. Η ΛΑΕ, με την οποία συμπορευτήκαμε συντροφικά για τρία χρόνια; Δυστυχώς την είδαμε να εγκλωβίζεται καλύπτοντας τις συμπεριφορές της μιας από τις δύο συνιστώσες της – συμπεριφορές που παραβιάζουν θεμελιώδεις ηθικές αξίες της Αριστεράς.
Κι η Νέα Αριστερά; Θυμίζω ότι η προηγούμενη ηγεσία, αλλά και στελέχη της ακόμα και σήμερα, λένε ΟΧΙ στο ΜέΡΑ25. Εμείς το ξεχνάμε αυτό από σεβασμό στους πολλούς αγνούς συντρόφους που παραμένουν εκεί και θέλουν τη συμπόρευση μαζί μας. Πρέπει όμως να τους θυμίσουμε το εξής: Η Νέα Αριστερά δεν αποσπάστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ στη βάση ρήξης με τις πολιτικές προσχώρησης στην τρόικα που παλιννόστησαν την ολιγαρχία. Δημιουργήθηκε λόγω της εκλογής Κασσελάκη. Και τώρα διαλύθηκε όχι επειδή η πλειοψηφία τάχθηκε ξεκάθαρα υπέρ του προτάγματος της ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗΣ αλλά λόγω της προσχώρησης των περισσότερων βουλευτών της στο κόμμα Τσίπρα. Να μια ευκαιρία στους εναπομείναντες να μιλήσουν ανοικτά για την ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ όσων παραχωρήθηκαν στην ολιγαρχία με τους μνημονιακούς νόμους.
Ας κοιτάξουμε όμως μπροστά – όχι στο 2015 αλλά στο 2030, στο 2035: Το γεγονός ότι τα προαναφερθέντα εμποδίζουν την οργανική συνεργασία της παράταξής μας «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά» με αυτά τα κόμματα σήμερα, δεν σημαίνει ότι δικαιούμαστε να σηκώσουμε τους ώμους και να αποδεχτούμε χωριστές πορείες και αποξένωση.
Κάθε αριστερός άνθρωπος θα γέμιζε με ελπίδα αν το «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά», ως ο ενωτικός πόλος της Αριστεράς που παραμένει όρθιος, κάναμε την υπέρβαση ανοίγοντας τα ψηφοδέλτιά μας σε συνεργαζόμενους που σήμερα ανήκουν στον ευρύτερο χώρο όσων οραματίζονται την ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ. Αν θα έρθουν με ή χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των κομματικών σχημάτων και οργανώσεών τους, αυτό είναι δικό τους θέμα. Εμείς δεν προβάλουμε καμία απαίτηση ούτε ένταξης στην παράταξή μας ούτε αποχώρησης από τις δικές τους.
Κάποιες, κάποιοι μας ρωτούν: «Δεν θα έπρεπε το όνομά σας να είναι ΜέΡΑ25 Ανατρεπτική Αριστερά; Οικολογική Αριστερά; Φεμινιστική Αριστερά;» Την 5η Απριλίου, όταν εγκαινιάσαμε στο Ωδείο Αθηνών τη συμμαχική παράταξη «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά», είχαμε πει:
Αριστερά δεν νοείται αν δεν είναι ανατρεπτική. Αυτό σημαίνει ανατροπή. Σημαίνει ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ, αντί για επιδοματάκια.
Αριστερά δεν νοείται αν δεν είναι οικολογική, αν δεν καταρρίπτει τον πετρελαϊκό λαϊκισμό που, στο βωμό της Exxon-Mobil και της Chevron, θυσιάζει την Φύση, τον τουρισμό, της οικονομία μας για μια χούφτα δολάρια στους λογαριασμούς των ολιγαρχών μας.
Αριστερά δεν νοείται αν δεν είναι φεμινιστική, καθώς η απελευθέρωση από τον φόβο, την εκμετάλλευση και την απελπισία των γυναικών, των ΛΟΑΤΚΙ, δεν είναι πολυτέλεια αλλά αναπόσπαστο κομμάτι του προτάγματος της ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗΣ της αξιοπρέπειας του κάθε ανθρώπου.
Όμως βάζοντας μπροστά από το Αριστερά τον οποιοδήποτε επιθετικό προσδιορισμό είναι σαν να παραδεχόμαστε ότι, πέραν της ανατρεπτικής, της οικολογικής, της φεμινιστικής Αριστεράς υπάρχει και μια «άλλη» Αριστερά που δεν είναι ανατρεπτική (αλλά κυβερνώσα). Αυτή την χάρη στον ολιγάρχη που λατρεύει την Κεντροαριστερά δεν θα την κάνουμε!
Εν συντομία φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, συνοδοιπόροι:
ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ! Στην παράταξή μας. Στον μόνο πόλο της Ενωτικής Αριστεράς σήμερα. Στο «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά»!
Να γιατί οι ευθύνες μας είναι μεγάλες. Όχι μόνο ως προς τις δράσεις μας εκεί έξω αλλά και στο πως συμπεριφερόμαστε εντός του οίκου μας. Αριστερά σημαίνει – ή θα έπρεπε να σημαίνει – συμμετοχικές διαδικασίες. Η δημοκρατία, η αλληλεγγύη κι η ανοιχτότητα ξεκινούν στο σπίτι μας. Κανείς, καμία να μην νιώσει χειροκροτητής, οπαδός, βαστάζος. Όλες και όλοι να έχουμε λόγο. Πως το πετυχαίνουμε αυτό χωρίς να πέσουμε στην παγίδα των ατέρμονων διαβουλεύσεων;
Να ένα παράδειγμα: Συγκρότηση ψηφοδέλτιων και προγράμματος. Συστήσαμε μία κοινή επιτροπή για τα ψηφοδέλτια και μία για το πρόγραμμα – επιτροπές στις οποίες συμμετέχουν τόσο μέλη του ΜέΡΑ25 όσο και εκπρόσωποι άλλων τάσεων (π.χ. Ανυπακοή, Ανταγωνιστική Αριστερά, ανένταχτοι). Αυτές οι επιτροπές, όταν ολοκληρώσουν τη δουλειά τους, θα καταθέσουν τις προτάσεις τους. Είναι γεγονός: Το «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά» τα κάνουμε όλα αλλιώς: συντροφικά, αλληλέγγυα, ελευθεριακά.
Βούλησή μας είναι να εργαστούμε ανοιχτόκαρδα προς αυτή την ενωτική, συλλογική κατεύθυνση, όχι για να μαζέψουμε ψήφους αλλά για να δημιουργήσουμε το μεγάλο ΜΠΛΟΚ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ – ένα μπλοκ που θα προχωρήσει την ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ ως το πρώτο βήμα προς τον ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ.
Σε όσους λένε «Ο διαχωρισμός Αριστερά-Δεξιά είναι παρωχημένος», απαντάμε: Αυτά τα λένε οι ολιγάρχες που ξορκίζουν ό,τι τους απειλεί.
Σε όσους λένε «Η Λύση είναι Αριστερά», θυμίζουμε: ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!
Θέλεις να μαθαίνεις για τις δράσεις του ΜεΡΑ25; Γράψου εδώ.
