Γ. Βαρουφάκης: Όταν δεν γαζώνονται από τα μητσοτακικά τάγματα ασφαλείας, «οι ζωές των άλλων» θα παρακολουθούνται από το μητσοτακικό παρακράτος

Πολιτική
08 Δεκ, 2022

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, της Κυβέρνησης, κύριε Πρωθυπουργέ, τέσσερις μήνες πέρασαν από τότε που πιαστήκατε με το ακουστικό στο αυτί να κρυφακούτε τον κ. Ανδρουλάκη και δεν έχετε προσέλθει στην Εθνική Αντιπροσωπεία να καταθέσετε μια τόσο δα εξηγησούλα γιατί παρακολουθούσατε τον κ. Ανδρουλάκη.

Πρώτα, κουρελιάσατε το Σύνταγμα. Κατόπιν ακυρώσατε στην πράξη την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, βάζοντας τους δοτούς σας να συμπεριφερθούν με έναν τρόπο που αν είχε γίνει σε μια αντίστοιχη εξεταστική επιτροπή, για παράδειγμα, του Κογκρέσου στην Ουάσιγκτον, οι δοτοί, οι δικοί σας, με τέτοια συμπεριφορά θα είχαν βγει αλυσοδεμένοι και θα είχαν πάει στο φρουραρχείο του Κογκρέσου για προσβολή κοινοβουλευτισμού.

Και τώρα σήμερα έρχεστε εδώ να νομοθετήσετε την ανομία αυτή, το παρακράτος παρακολουθήσεων που έχετε χτίσει, με ένα νομοσχέδιο για την ΕΥΠ. Είναι σαν οι λύκοι να νομοθετούν την προστασία των αμνών. Κάθε άρθρο του νομοσχεδίου σας για την ΕΥΠ έχει έναν μόνο στόχο, να σας δίνει νομιμοφανή πρόσβαση στις ζωές των άλλων.

Επειδή όμως οι ζωές των άλλων δεν έχουν να κάνουν μόνο με το παρακράτος των παρακολουθήσεων της ΕΥΠ του κ. Μητσοτάκη, επειδή σήμερα οι ζωές των άλλων ενίοτε τερματίζονται από τα Τάγματα Ασφαλείας του παρακράτους που στήνετε, της ακροκεντρώας και ταυτόχρονα συνάμα ακροδεξιάς Κυβέρνησής σας, θα ξεκινήσω με το δράμα που ζει τόσο η στενή όσο και η ευρύτερη οικογένεια του Κώστα Φραγκούλη. Θα ξεκινήσω με το δράμα των συμπολιτών Ρομά.

Δεν είμαι, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, και δεν θέλω να είναι ανακριτής, εισαγγελέας, δικαστής, ένορκος για να αποδίδω ποινικές ευθύνες. Ελπίζω η Δικαιοσύνη αυτήν τη φορά, αντίθετα με άλλες περιπτώσεις, όπως εκείνη του Ζακ και άλλων των οποίων οι ζωές δεν είναι δικές σας, δεν τους θεωρείτε δικούς σας ανθρώπους, αυτήν τη φορά ελπίζω η Δικαιοσύνη να σταθεί όρθια και να μην καταντήσει άλλη μια φορά γονατισμένη, σκυφτή, θλιβερή, γονατισμένη μπροστά στην ενορχηστρωμένη βαρβαρότητα. Θέλω να πιστεύω ότι αυτήν τη φορά οι εισαγγελείς, οι δικαστές, οι ένορκοι θα αποδώσουν ποινικές ευθύνες.

Όμως, ως πολίτης αυτής της χώρας και ως Γραμματέας του ΜέΡΑ25 έχω ιερή υποχρέωση να μιλήσω για την πολιτική ευθύνη. Η πολιτική ευθύνη για τον πυροβολισμό του Κώστα πέφτει στην ατιμωρησία των δολοφόνων του Νίκου Σαμπάνη υπό ανατριχιαστικά παρόμοιες συνθήκες πριν από έναν χρόνο.

Η ατιμωρησία των δολοφόνων του Νίκου Σαμπάνη ήταν εκείνη που πυροβόλησε προχτές τον Κώστα Φραγκούλη. Μια ατιμωρησία που είχε μάλιστα συνεργό. Είχε συνεργό τη δημόσια στήριξη που προσωπικά έδωσε στους δολοφόνους του Νίκου Σαμπάνη ο Υπουργός σας, ο κ. Θεοδωρικάκος.

Τότε, πριν καλά-καλά κατακάτσει το χώμα που σκέπασε τον Νίκο Σαμπάνη, ο κ. Θεοδωρικάκος επισκέφθηκε τους αστυνομικούς, που μόλις είχαν «γαζώσει» κατά ριπάς το αυτοκίνητο του Νίκου Σαμπάνη, για να τους στηρίξει δημοσίως.

Σε τελική ανάλυση, η πολιτική ευθύνη για το δράμα της οικογένειας του Κώστα Φραγκούλη σήμερα, για το κόψιμο του νήματος της ζωής του, βαραίνει προσωπικά τον Πρωθυπουργό, τον κ. Μητσοτάκη. Ο κ. Μητσοτάκης θυσίασε βασικές αρχές ισονομίας και ανθρωπισμού μόνο και μόνο για να τον δοξάσει η εμετικά ρατσιστική ακροδεξιά πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας.

Κύριε Μητσοτάκη, αγκαλιάσατε την πολιτική ενοχή με ενθουσιασμό και με τον πιο ποταπό, αποτρόπαιο, αγοραίο τρόπο. Με αυτό το εξακοσάρι για τους Αστυνομικούς και Λιμενικούς, όχι τους Πυροσβέστες μας, που πέφτουν στη φωτιά για εμάς, όχι τους τραυματιοφορείς του ΕΚΑΒ, που μας μαζεύουν από τους δρόμους και από οπουδήποτε αλλού, όχι τους νοσηλευτές του Εθνικού Συστήματος Υγείας και τους ηρωικούς γιατρούς, που παίζουν τη ζωή τους στις ΜΕΘ. Όχι σε αυτές και αυτούς.

Δώσετε το εξακοσάρι επιλεκτικά στους Αστυνομικούς και στους Λιμενικούς γιατί κλείνετε το μάτι σε όσους εκστασιάζονται από τον ήχο που κάνει η σφαίρα, όταν διαπερνά τη σάρκα ενός νεαρού ρομά. Κλείνετε το μάτι σε όσους ενθουσιάζονται με τις κραυγές τρομαγμένων ψυχών, πάνω σε ετοιμόρροπες βάρκες που βλέπουν τα κύματα του Αιγαίου να τους πνίγουν.

Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, αν για μια στιγμή βάλετε στην άκρη τον κομματικό πατριωτισμό σας, θα διαπιστώσετε κι εσείς ότι δεν πρόκειται για τυχαία γεγονότα, για συμπτώσεις. Σαμπάνης, Φραγκούλης: Οι ομοιότητες βγάζουν μάτι. Ανήλικος ο Σαμπάνης, ανήλικος ο Φραγκούλης. Και στις δύο περιπτώσεις, μία παράβαση, που πυροδοτεί καταδίωξη χολιγουντιανής ταινίας. Και τέλος, θανάσιμος πυροβολισμός, από τον Αστυνομικό της ομάδας ΔΙΑΣ. Αυλαία.

Πρόκειται για ένα θλιβερό έργο χωρίς κάθαρση, όπου μια ολόκληρη κοινότητα, οι Ρομά συμπολίτες μας, αντιμετωπίζουν καθημερινά ταυτόχρονα, υπό-αστυνόμευση και υπέρ-αστυνόμευση. Όταν απειλούνται οι Ρομά συμπολίτες μας, η αστυνομία κάνει τα στραβά μάτια, υπό-αστυνόμευση. Όταν παρανομούν, πέφτουν θύματα αισχρής υπερ-αστυνόμευσης.

Είναι ακριβώς το ίδιο δολοφονικό μοτίβο με αυτό που γέννησε το Κίνημα «Black lives matter», οι ζωές των «Μαύρων» μετρούν, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήρθε η ώρα και εδώ, στη χώρα μας, να διατρανώσουμε ότι οι ζωές των Ρομά μετρούν, ότι οι ζωές των γυναικών μετρούν, ότι οι ζωές των άλλων μετρούν.

Επιστρέφω στην άλλη επίθεση της Κυβέρνησής σας, στις ζωές των άλλων, στην επίθεση που παίρνει τη μορφή του παρακράτους παρακολουθήσεων του οποίου το άκρον άωτον, μια λογική συνέχεια και συνέπεια, είναι το σημερινό νομοσχέδιο.

Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, κύριε Πρωθυπουργέ, το μόνο ενδιαφέρον ερώτημα σχετικά με το νομοσχέδιο σας για την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών είναι το εξής: Αν αντί για νομοσχέδιο ήταν νόμος του κράτους εδώ και χρόνια, αν είχε περάσει εδώ και πολύ καιρό, θα σας επέτρεπε, κύριε Μητσοτάκη, να έχετε θέσει υπό την ευθύνη σας την ΕΥΠ και μέσα από την ΕΥΠ να παρακολουθείτε τον κ. Ανδρουλάκη; Ναι, θα σας το επέτρεπε. Αν το νομοσχέδιο που μας φέρνετε σήμερα και συζητάμε –υποτίθεται- εδώ σήμερα, ήταν ήδη νόμος του κράτους εδώ και χρόνια, θα είχε η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών τη δυνατότητα να ελέγχει ποιοι παρακολουθούνται και γιατί παρακολουθούνται; Όχι, δεν θα την είχε. Αν ήταν ήδη νόμος του κράτους το σημερινό νομοσχέδιο, θα έδινε την εξουσία στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής να απαιτεί από όποιαν ή όποιον κληθεί ενώπιόν της να καταθέσει, να απαντά στα ερωτήματα των μελών της και να μην κρύβεται πίσω από το απόρρητο; Και αν χρειαζόταν, να συλληφθεί κιόλας, όπως γίνεται στο Αμερικανικό Κονγκρέσο, για προσβολή του Κοινοβουλίου; Όχι, δεν θα την έδινε αυτήν την εξουσία στο Κοινοβούλιο ο νόμος σας.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, φίλες και φίλοι, όταν -χτύπα ξύλο- καταρρεύσει ένα κτίριο και έρχεται το τεχνικό επιμελητήριο να ξανασκεφτεί τις προδιαγραφές οικοδόμησης ενός τέτοιου κτιρίου, αναρωτιούνται οι μηχανικοί που απαρτίζουν το τεχνικό επιμελητήριο, αν οι νέες προδιαγραφές, σε περίπτωση που είχαν εφαρμοστεί πριν από δεκαετίες, θα είχαν αποτρέψει την κατάρρευση του κτιρίου. Γιατί αν δεν το κάνανε, τότε οι νέες προδιαγραφές δεν αξίζουν το χαρτί πάνω στο οποίο γράφτηκαν. Δηλαδή το ακριβώς αντίθετο της λογικής του νομοσχεδίου σας.

Ας είμαστε ξεκάθαροι και νομίζω ότι αυτό πρέπει να παραδεχθείτε. Αν ο νόμος που περνάτε σήμερα, ήταν νόμος εδώ και χρόνια δεν θα απέτρεπε την ιλαροτραγωδία της παρακολούθησης Ανδρουλάκη, του παρακράτους παρακολουθήσεων που έστησε ο κ. Μητσοτάκης μαζί με την ΕΥΠ, με την οποία διαδικασία και ιλαροτραγωδία διασύρει τη χώρα διεθνώς. Κοιτάξτε, το POLITICO σήμερα τι γράφει για τον Πρωθυπουργό σας.

Τότε γιατί το φέρνετε; Είναι απλό, για να δείξετε ότι κάνετε κάτι, όταν δεν κάνετε κάτι, όταν ο μόνος στόχος σας είναι η παγιοποίηση του παρακράτους των παρακολουθήσεων.

Κύριε Πρωθυπουργέ, ό,τι και να κάνετε δεν σώζεστε. Μέσα στον πανικό του ο κ. Μητσοτάκης στο Μαξίμου περιτριγυρισμένος από φοβικούς και φοβισμένους «Yes men», ξεχνάει το βασικό: Τον Νίξον δεν τον έριξε το γεγονός ότι οι άνθρωποί του έκαναν υποκλοπές και παρακολουθούσαν πολιτικούς του αντιπάλους. Το θυμάστε αυτό; Θυμάστε τι τον έριξε τον Νίξον; Η προσπάθεια συγκάλυψης των υποκλοπών!

Ο κ. Μητσοτάκης αντιγράφει κατά κόρον τον Ρίτσαρντ Νίξον. Σαν τον εγκλωβισμένο στην κινούμενη άμμο, που παρά το γεγονός ότι ξέρει ότι όσο περισσότερο κινείται τόσο πιο γρήγορα βουλιάζει, έτσι και ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να συγκρατηθεί, κινείται συνέχεια και με κάθε κίνησή του βουλιάζει περισσότερο. Μια τέτοια κίνηση είναι το σημερινό νομοσχέδιο, αυτό το κωμικό νομοσχέδιο που τολμήσατε να φέρετε μπροστά στην Εθνική Αντιπροσωπεία.

Από την ώρα που πιαστήκατε, κύριε Μητσοτάκη, να παρακολουθείτε τον κ. Ανδρουλάκη, μιμείστε τον Νίξον, επιδιδόμενος σε μία συνεχή επιχείρηση συγκάλυψης του εγκλήματος που τελικά είναι χειρότερη από το έγκλημα και που σηματοδοτεί το τέλος της πρωθυπουργίας σας.

Θυμάστε, κύριοι συνάδελφοι, την 22α Αυγούστου; Μας φέρατε μετά τις θερινές μας διακοπές να μιλήσουμε γι’ αυτό το μέγα σκάνδαλο της παρακολούθησης του κ. Ανδρουλάκη ουσιαστικά. Σε εσάς αναφέρομαι, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Μετά την πρωτολογία του κ. Μητσοτάκη είχατε σηκωθεί όλοι και όλες όρθιοι και όρθιες και χειροκροτούσατε ένθερμα. Θυμάστε τι είπα στον κ. Μητσοτάκη; Ότι αυτό το θερμό χειροκρότημα είναι αποχαιρετιστήριο, ότι η πρωθυπουργία Μητσοτάκη είχε μπει στην αρχή του τέλους της. Έτσι ήταν και έτσι είναι. Κι ευτυχώς!

Γιατί κάθε ώρα, κύριε Μητσοτάκη, που μένετε στο Μαξίμου είναι και μια πληγή για την αξιοπρέπεια αυτού του τόπου. Κάθε ώρα που μένετε στο Μαξίμου είναι μια ανάσα για το παρακράτος που στήσατε. Γιατί, κύριε Μητσοτάκη, κάθε ώρα που μένετε στο Μαξίμου είναι ένας ακόμα πυροβολισμός στις ζωές των άλλων.

Θέλεις να μαθαίνεις για τις δράσεις του ΜεΡΑ25; Γράψου εδώ.

Μετάβαση στο περιεχόμενο