Η ακροδεξιά ρητορική μίσους στην Ευρώπη οξύνει και αυξάνει την έμφυλη βία
Η Πολωνία το 2020 ξεκίνησε τη διαδικασία για την αποχώρηση της από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης που αφορά την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών. Μια απόφαση που ακυρώθηκε πέρυσι από την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Τουσκ. Τον Νοέμβριο του 2024 με αφορμή τα δέκα χρόνια από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, ο γενικός γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης Αλέν Μπερσέ, κάλεσε τα ευρωπαϊκά κράτη να εφαρμόσουν τη Σύμβαση. Έναν χρόνο μετά την επικύρωση της Σύμβασης από το κοινοβούλιο της (Νοέμβριος 2024), η Λετονία την Πέμπτη προχώρησε σε μια πρωτόγνωρη απόφαση ψηφίζοντας την αποχώρηση της χώρας από την Σύμβαση. Εφόσον εγκριθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η Λετονία θα γίνει η πρώτη χώρα-μέλος της ΕΕ που εγκαταλείπει τη Σύμβαση, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δηλώνει πως, «η Λετονία εξακολουθεί να είναι υποχρεωμένη να τηρεί τους διεθνείς κανόνες για την προστασία των γυναικών».
Η έμφυλη βία αποτελεί ένα παγκόσμιο καθημερινό φαινόμενο και έχει πολλές πτυχές, όπως η ενδοοικογενειακή βία, η σεξουαλική βία, η σωματική και ψυχολογική βία, η οικονομική βία και ο και ο διαδικτυακός εκφοβισμός. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας μια στις τρεις γυναίκες παγκοσμίως έχει πέσει θύμα ενδοοικογενειακής βίας. Στην Ευρώπη που σύμφωνα με έρευνες τα ποσοστά συνεχώς αυξάνονται, αποφάσεις όπως αυτή της Λετονίας να αποχωρήσει από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, προκαλούν ανησυχία, αφού μια τέτοια απόφαση είναι πιθανό να ανοίξει τον δρόμο και σε άλλες χώρες να ακολουθήσουν το παράδειγμα της. Επιπλέον είναι και επικίνδυνο καθώς τα θύματα έμφυλης βίας γίνονται όλο και πιο ευάλωτα και εκτεθειμένα απέναντι στους κακοποιητές τους.
Το τελευταίο διάστημα στην Ευρώπη οι ακροδεξιές και φασιστικές απόψεις και πολιτικές κερδίζουν όλο και πιο πολύ μεγάλο έδαφος. Οι ρητορικές μίσους και η στοχοποίηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ευάλωτων κοινωνικών ομάδων γίνονται όλο και πιο έντονες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντί να δώσει προτεραιότητα στην εξάλειψη τέτοιου είδους κοινωνικών φαινομένων, όπως η έμφυλη βία, θέτει ως στόχο την στρατικοποίηση των χωρών αυξάνοντας τις δαπάνες στην άμυνα και μειώνοντας τις δαπάνες που αφορούν την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο πως η μέριμνα της δεν είναι η πραγματική προστασία των πολιτών της.
Θέλεις να μαθαίνεις για τις δράσεις του ΜεΡΑ25; Γράψου εδώ.
