Ανακοίνωση του τομέα Ισότητας Φύλου και ΛΟΑΤΚΙ+:

Γιατί δεν νομιμοποιούν τον όρο «γυναικοκτονία»; Είναι ένα ερώτημα που πολλές και πολλοί έχουμε αναρωτηθεί. Γιατί, ενώ οι δολοφονίες γυναικών λόγω φύλου αυξάνονται, η Πολιτεία εξακολουθεί να αρνείται τη νομική αναγνώριση του όρου «γυναικοκτονία»;

Η νομική αναγνώριση του όρου δεν αποτελεί μια συμβολική ή επικοινωνιακή κίνηση. Αντίθετα, συνιστά ένα ουσιαστικό εργαλείο καταγραφής, έρευνας, εκπαίδευσης και χάραξης δημόσιων πολιτικών για την πρόληψη και αντιμετώπιση της έμφυλης βίας. Αναγνωρίζει ότι οι συγκεκριμένες δολοφονίες δεν είναι τυχαίες, ούτε αποτελούν απλώς εγκλήματα μεταξύ δύο ανθρώπων. Αποτελούν την ακραία έκφραση μιας κοινωνικής συνθήκης ανισότητας, ελέγχου και έμφυλης καταπίεσης.
Σε μια κοινωνία που εξακολουθεί να αναπαράγει πατριαρχικά πρότυπα και στερεότυπα, η άρνηση αναγνώρισης της γυναικοκτονίας δεν είναι ουδέτερη. Είναι πολιτική επιλογή. Μια επιλογή που συντηρεί τη σιωπή γύρω από τις πραγματικές αιτίες της έμφυλης βίας και επιτρέπει τη διαιώνιση αντιλήψεων που αντιμετωπίζουν τις γυναίκες ως ιδιοκτησία, ως υποκείμενα προς έλεγχο ή ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Την ίδια στιγμή, λόμπι πατεράδων, ο νόμος της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας και η συστηματική αναπαραγωγή προβληματικών αφηγήσεων από μερίδα των ΜΜΕ συμβάλλουν στη συγκάλυψη της έμφυλης διάστασης της βίας. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε δει πρωτοσέλιδα και τηλεοπτικά πάνελ να μιλούν για «οικογενειακές τραγωδίες», «δράματα ζηλοτυπίας» ή «εγκλήματα πάθους», αποσιωπώντας ότι πρόκειται για γυναίκες που δολοφονήθηκαν επειδή ήταν γυναίκες.

Χαρακτηριστική παραμένει η αντίληψη που συμπυκνώνεται στη γνωστή δήλωση του Γιάννη Λοβέρδου ότι κάποιος «μπορεί να χτυπάει τη γυναίκα του αλλά να είναι καλός πατέρας». Πρόκειται για μια επικίνδυνη λογική που διαχωρίζει τη βία από τις συνέπειές της και κανονικοποιεί την κακοποίηση μέσα στην οικογένεια.

Το 2025 στη χώρα μας καταγράφηκαν περισσότερες από μία γυναικοκτονίες τον μήνα. Μέσα στο 2026 βρισκόμαστε ήδη στην έκτη γυναικοκτονία. Έξι γυναίκες δολοφονήθηκαν επειδή κάποιοι άνδρες θεώρησαν ότι είχαν δικαίωμα πάνω στη ζωή, το σώμα ή την ελευθερία τους.

Οι γυναικοκτονίες δεν είναι μεμονωμένα εγκλήματα. Είναι η πιο βίαιη έκφραση μιας πατριαρχικής κοινωνίας που εξακολουθεί να θεωρεί ότι οι γυναίκες και οι θηλυκότητες μπορούν να ελέγχονται, να κακοποιούνται και, τελικά, να χάνουν τη ζωή τους επειδή διεκδίκησαν την ελευθερία και την αυτοδιάθεσή τους.

Η πρόληψη και η αντιμετώπιση της έμφυλης βίας αποτελεί επείγουσα κοινωνική και θεσμική υποχρέωση. Δεν αφορά μόνο την προστασία της ζωής των γυναικών, αλλά και την υπεράσπιση της ελευθερίας, της ασφάλειας και της αξιοπρέπειας όλων.

Ως Τομέας Ισότητας Φύλου και ΛΟΑΤΚΙ+ του ΜέΡΑ25 απαιτούμε:

• Τη νομική αναγνώριση του όρου γυναικοκτονία.
• Την ίδρυση μονάδων ψυχολογικής υποστήριξης για τα θύματα έμφυλης βίας και τη δημιουργία μονάδων ψυχολογικής στήριξης για τις γυναίκες θύματα σε όλα τα πλάτη της επικράτειας, σε κάθε μικρή κοινότητα, στους δήμους, στα πανεπιστήμια και τα σχολεία, ώστε να είναι άμεσα προσβάσιμες και ουσιαστικές.
• Τη δημιουργία κρατικών και κοινωνικών δομών στήριξης (σίτισης-στέγασης) για άτομα που υφίστανται έμφυλη βία.
• Μέριμνα για οικονομική ενίσχυση και πλήρη ασφαλιστική κάλυψη των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας ώστε να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες τους αξιοπρεπώς και να μπορέσουν να ανεξαρτητοποιηθούν από τον θύτη όταν αυτός βρίσκεται στο κλειστό οικογενειακό περιβάλλον.
• Τη δωρεάν πλήρη νομική υποστήριξη για την ένδικη αντιμετώπιση του θύτη καθώς και για τη διαδικασία λύσης του μεταξύ τους γάμου εάν υπάρχει.
• Την ψυχολογική και θεσμική υποστήριξη των αόρατων θυμάτων των γυναικοκτονιών — των παιδιών, των αδελφιών και των γονέων που μένουν πίσω.
• Τη δημιουργία αυστηρού πρωτοκόλλου στα ΜΜΕ για τον τρόπο κάλυψης περιστατικών έμφυλης βίας.
• Την καθιέρωση σαφών και δεσμευτικών διαδικασιών στα σώματα ασφαλείας για τη διαχείριση των καταγγελιών.
• Τη θέσπιση αυστηρής δικαστικής δεοντολογίας, ώστε να αποδίδεται δικαιοσύνη στις γυναίκες και στα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα που βιώνουν έμφυλη βία και διακρίσεις.

Η αναγνώριση της γυναικοκτονίας δεν θα φέρει πίσω καμία από τις γυναίκες που χάσαμε. Μπορεί όμως να αποτελέσει ένα ουσιαστικό βήμα για να σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε τις δολοφονίες τους ως «μεμονωμένα περιστατικά» και να αρχίσουμε επιτέλους να αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις.

Ως Τομέας Ισότητας Φύλου και ΛΟΑΤΚΙ+ του ΜέΡΑ25 αγωνιζόμαστε για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας και στηρίζουμε τη φεμινιστική δράση στην Καλαμάτα την Παρασκευή 5 Ιουνίου στις 8 στην κεντρική πλατεία Καλαμάτας.

Θέλεις να μαθαίνεις για τις δράσεις του ΜεΡΑ25; Γράψου εδώ.