Το ΜέΡΑ25 θεωρεί ότι η υποβάθμιση της παιδείας και της μόρφωσης στην «Χρεοδουλοπαροικία η Ελλάς» είναι τόσο βαθιά, και οι ρίζες της τόσο δυνατές, που καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να φέρει την μορφωτική επανάσταση που απαιτείται. Τουλάχιστον οκτώ παθογένειες απαιτούν υπερκομματική προσέγγιση που να υπερβαίνει τις εντός και εκτός Βουλής κομματικές αντιπαραθέσεις:

  1. Η αταβιστική προσκόλληση μαθητών-φοιτητών, και των οικογενειών τους, στον «θεσμό» του φροντιστηρίου, ακόμα κι όταν είναι ξεκάθαρο ότι δεν προσφέρει τίποτα
  2. Ο εθισμός της κοινωνίας στην παθητική αναπαραγωγή πληροφοριών την οποία μάλιστα ταυτίζει με την «αντικειμενική αξιολόγηση» των νέων μας
  3. Η σχετική αδιαφορία της κοινωνίας μας για την ποιότητα της μόρφωσης που αποκτούν από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια σε σχέση με τον διακαή πόθο για (εν τέλει) απαξιωμένα απολυτήρια και πτυχία
  4. Μια κοινωνία που αγνοεί την ειδοποιό διαφορά της πληροφορίας από την δεξιότητα, της εκπαίδευσης από την μόρφωση, και της γνώσης από την σοφία
  5. Αριστερές φοιτητικές παρατάξεις που εμμένουν σε εργασιακά δικαιώματα που είναι αδύνατον να αποδώσουν τα πανεπιστήμια εντός ενός καπιταλιστικού συστήματος το οποίο συστηματικά γεννά την ανεργία και την υποαπασχόληση (Σημ. Αν ήταν κάτι τέτοιο δυνατόν, τότε γιατί εναντιώνονται στον καπιταλισμό;)
  6. Συντηρητικές φοιτητικές παρατάξεις που μιλούν για την αριστεία όταν επενδύουν στην συναλλαγή και συμπράττουν με καθηγητές και συμφέροντα που αναπαράγουν την αναξιοκρατία
  7. Καθηγητές χαμηλόμισθοι που υποστηρίζουν παρασιτικά ερευνητικά προγράμματα που τελικά νομιμοποιούν τους χαμηλούς μισθούς τους αλλά, παράλληλα, τους προστατεύουν από τον ανταγωνισμό καθηγητών που θα έρχονταν από το εξωτερικό αν οι αμοιβές ήταν υψηλότερες
  8. Κυριαρχία μιας στρεβλής έννοιας αξιοκρατίας που, ουσιαστικά, συγκαλύπτει την πραγματικότητα ότι, τελικά, προκόβουν τα προνομιούχα παιδιά στην βάση μιας στυγνής ταξικής αναπαραγωγής.

Όλες αυτές οι παθογένειες απαιτούν την δημιουργία ενός μακρόπνοου, από-κομματικοποιημένου εθνικού συμβουλίου το οποίο θα σχεδιάζει, και θα προτείνει στην Βουλή, περιοδικές μεταρρυθμίσεις στο χώρο της παιδείας.

  • Το ΜέΡΑ25 θα θεσμοθετήσει ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΛΗΡΩΤΩΝ & ΕΚΛΕΓΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ (ΔΙΑΣΚΕΠ) ΜΟΡΦΩΣΗΣ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
    • Το ΔΙΑΣΚΕΠ ΜΟΡΦΩΣΗΣ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ θα χαράσσει την πολιτική για την παιδεία μέσα από συνεχή, από-κομματικοποιημένο διάλογο στον οποίο θα συμμετάσχουν πολίτες πέραν των συντεχνιών της εκπαίδευσης ή των κομμάτων
    • Για να εξασφαλιστεί η ακηδεμόνευτη λειτουργία του ΔΙΑΣΚΕΠ ΜΟΡΦΩΣΗΣ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, τα μέλη του θα αποτελούνται από 300 πολίτες, εκ των οποίων οι 100 θα επιλέγονται με κλήρωση από τους ενεργούς εκπαιδευτικούς της χώρας (10 νηπιαγωγοί, 30 Δημοτικών, 30 Γυμνασίων/Λυκείων, 30 πανεπιστημιακοί), οι 100 θα επιλέγονται με κλήρωση από τον συνολικό πληθυσμό της χώρας (όλοι με κυλιόμενες διετείς θητείες) ενώ ο υπόλοιποι 100 θα ορίζονται από τα κοινοβουλευτικά κόμματα ανάλογα με την εκλογική τους δύναμη. Οι 300 θα εκλέγουν το 9μελές Προεδρείο του ΔΙΑΣΚΕΠ ΜΟΡΦΩΣΗΣ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ αποτελούμενο από 3 μέλη της κάθε μίας των τριών εκατοντάδων.
    • Κάθε τρίμηνο, το ΔΙΑΣΚΕΠ ΜΟΡΦΩΣΗΣ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ θα συγκαλείται για εντατική τριήμερη συνδιάσκεψη που αφορά ένα συγκεκριμένο θέμα. Για το θέμα αυτό θα εισηγούνται προτάσεις πολιτικής οι εκπρόσωποι στο ΔΙΑΣΚΕΠ ΜΟΡΦΩΣΗΣ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ της κυβέρνησης και των αντιπολιτευόμενων κομμάτων (καθώς και ειδικοί που θα υποστηρίζουν τις θέσεις τους) ενώ τα μέλη του ΔΙΑΣΚΕΠ ΜΟΡΦΩΣΗΣ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ θα μπορούν να θέτουν ερωτήματα, να αντιπροτείνουν πολιτικές κλπ. Στο τέλος της συνδιάσκεψης, στην βάση της εμπεριστατωμένης συζήτησης, το ΔΙΑΣΚΕΠ ΜΟΡΦΩΣΗΣ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ θα λαμβάνει συγκεκριμένες αποφάσεις. Η κυβέρνηση, τότε, θα δύναται να τις καταθέτει προς ψήφιση στην Βουλή, εφόσον συμφωνεί με αυτές. Σε αντίθετη περίπτωση, αν το ΔΙΑΣΚΕΠ ΜΟΡΦΩΣΗΣ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ καταλήξει στην ίδια απόφαση μετά από διετία τότε η κυβέρνηση υποχρεούται να την καταθέσει στην Βουλή, ακόμα κι αν διαφωνεί, όπου θα χρειάζεται πλέον ενισχυμένη πλειοψηφία για να μην γίνει νόμος του κράτους η εισήγηση του ΔΙΑΣΚΕΠ ΜΟΡΦΩΣΗΣ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ.
  • Στο πλαίσιο του ΔΙΑΣΚΕΠ ΜΟΡΦΩΣΗΣ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, το ΜέΡΑ25 θα εισηγηθεί:
    • Το δημοκρατικό-αντιαυταρχικό σχολείο που καλλιεργεί τον σεβασμό στη διαφορά και τις οικουμενικές αξίες, που προάγει την κουλτούρα του διαλόγου και της πολυπολιτισμικότητας, τον συνταγματικό πατριωτισμό, τη συλλογική ταυτότητα ως αλληλεπίδραση του ελληνικού με το οικουμενικό, ενώ ταυτόχρονα προβάλλει τις ιδιαιτερότητες κάθε τοπικής περιοχής και πολιτισμικής ομάδας (ιδίως των «μειονοτήτων»)
    • Την αντικατάσταση της παθητικής αποστήθισης από μεθόδους ενεργητικής εκμάθησης που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του μαθητή – και την μεγάλη μείωση της από έδρα διδασκαλίας που θα αντικατασταθούν από άλλου τύπου εκπαιδευτικές δραστηριότητες
    • Σχολικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει μαθήματα επιλογών από τις μικρές ηλικίες
    • Την περιβαλλοντική παιδεία σε όλες τις βαθμίδες, με εργαστηριακή μορφή  και πρακτική εξάσκηση σε καθημερινές πρακτικές (ανακύκλωση, κομποστοποίηση, χρήση νερού, carbon free κ.ά.), καθώς και εμπέδωση των αξιών της αειφορίας
    • Κατάργηση της υποχρεωτική εργασίας των μαθητών στο σπίτι και ολοήμερο σχολείο για όλους τους μαθητές
    • Επέκταση του Γυμνασίου κατά ένα χρόνο (4 τάξεις γυμνασίου) και μείωση του Λυκείου στα δύο έτη.  Έτσι η υποχρεωτική εκπαίδευση θα περιλαμβάνει 2 χρόνια νηπιαγωγείο, 6 δημοτικό και 4 γυμνάσιο.
    • Την ομαλή μετάβαση από τη μία βαθμίδα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης στην επόμενη
    • Την διάκριση σε γενικά και επαγγελματικά λύκεια (διετούς διάρκειας), με την πρόσβαση στα λύκεια ανοικτή και διαθέσιμη για οποιοδήποτε πολίτη πάνω από 16 ετών.
    • Την αναβάθμιση των επαγγελματικών λυκείων ώστε να εξασφαλίζουν την απόκτηση τεχνικών δεξιοτήτων που καλύπτουν τις ανάγκες τεχνικών επαγγελμάτων – και με απολυτήρια που πιστοποιούν την επάρκεια για συγκεκριμένη επαγγελματική απασχόληση (υδραυλικός, ηλεκτρολόγος, ξυλουργός κλπ)
    • Γενικά λύκεια που προετοιμάζουν τους μαθητές για πανεπιστημιακές σπουδές
    • Πρόσβαση στα πανεπιστήμια με εξετάσεις πανελλαδικής κλίμακας οι οποίες να  δίνονται 3-4 φορές τον χρόνο, και στα δύο έτη του λυκείου, σε συγκεκριμένα αντικείμενα και οι συμμετέχοντες να κατοχυρώνουν βαθμολογία, την οποία στη συνέχεια να μπορούν να βελτιώσουν, και η οποία θα αποτελεί το κριτήριο εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση (με τους υποψήφιους να συμπληρώνουν μηχανογραφικό σε ετήσια βάση όσες φορές το επιθυμούν)
    • Την ουσιαστική αυτονόμηση των πανεπιστημίων από το κράτος (με το κράτος να χρηματοδοτεί τα Πανεπιστήμια επί τη βάσει του αριθμού και του τύπου των τίτλων σπουδών που παράγει το κάθε ΑΕΙ και του παραγόμενου ερευνητικού αποτελέσματος)
    • Την  έρευνα να αποτελεί βασική συνιστώσα των ΑΕΙ, με χρηματοδότηση της βασικής έρευνας σε κάποιο επίπεδο σε όλους τους τομείς
    • Την επιλογή τριών παραγωγικών τομέων στους οποίους να στοχεύσει την πρωτοπορία σε παγκόσμιο επίπεδο: (α) συγγραφή λογισμικού ψηφιακών εφαρμογών (με υποχρεωτική μάθηση coding από την 1η Γυμνασίου έως το Πανεπιστήμιο), (β) τον ναυπηγοεπισκευαστικό τομέα, και (γ) στον τομέα των πράσινων τεχνολογιών
    • Διασφάλιση της ελευθερίας λόγου και περιφρούρηση του πανεπιστημιακού ασύλου με την δημιουργία Υπηρεσίας Περιφρούρησης του Ασύλου, σε κάθε πανεπιστήμιο, από υπαλλήλους των ΑΕΙ και πρόσληψη (κατόπιν κλήρωσης) ενεργών φοιτητών που θα πληρώνονται για μερική απασχόληση μέγιστης διάρκειας δύο εξαμήνων
    • «Ακριβή» αξιολόγηση διδακτικού προσωπικού από συναδέλφους άλλων ιδρυμάτων/σχολείων (βασιζόμενη δηλαδή στην παρακολούθηση μαθημάτων, και την μελέτη των ερευνητικών αποτελεσμάτων – αντί για ερωτηματολόγια ή ποσοτικά κριτήρια) στην βάση της εκ περιτροπής και προσωρινής συμμετοχής στην νέα Διαδικασία Αξιολόγησης σχολείων και πανεπιστημίων
    • Την μετατροπή των Ιατρικών και Νομικών Σχολών σε αποκλειστικά μεταπτυχιακές σχολές, κατά τα πρότυπα των ΗΠΑ και της Αυστραλίας, με τους εισαγόμενους σε αυτές να υποχρεούνται να ολοκληρώσουν άλλο προπτυχιακό πρόγραμμα πριν ενταχθούν στην Ιατρική ή  Νομική Σχολή – με σκοπό την αποδέσμευση 18χρονων από την κοινωνική πίεση να γίνουν γιατροί/δικηγόροι επειδή εισήχθησαν σε αυτές τις σχολές, και την δυνατότητα άλλων νέων που δεν εισήχθησαν σε αυτές τις σχολές στα 18 τους να εισαχθούν στην θέση όσων από τους εισαχθέντες αποφάσισαν, αφού ολοκλήρωσαν άλλο προπτυχιακό, να μην συνεχίσουν στην Ιατρική/Νομική Σχολή.